İki kızım var biri 3 ay sonra 3 yaşına girecek diğeri 7.5 aylık.
Büyük kızı mı genel olarak bana çok kötü davranıyor. Yanimizda biri yoksa çok iyiz yanımdan saniye ayrılmaz. Ama babası babaannesi dedesi özellikle halası varsa asla benim yanıma gelmiyor benden bir su bile istemiyor. Tuvalete götürmemi bile istemiyor. Halam yapsın halam yedirsin halama giydirsin halam yatırsın hep halam ya da babaannem babam.
Dün de babaannesine gitmiştik oturmaya. Dönüşte kiyamet koptu ben gelmeyecem burda babaanemle halamla kalacam diye. Asla kaynanam görümcem kötü bir şey ogretmez. Ama onların yanında çok hircin. Dün gece kiyamet koparınca iyi kalsın burda bizi isterse uyanır gelir alırız dedik. Asla bizi aramamış sormamış. Hatta kaynanamlara bu akşam bize çaya gelin dedik o da onlarla geldi içeri girer girmez ağlamaya başladı ben istemiyorum gidecem diye. Geldiginden beri bir kez öptürmedi sarılmadı babasına kardeşine sarıldi o da çok sonra ama bana asla.yarin sabah eşim ise gidecek yine annecim diyecek yanımdan ayrılmayacak ama gönlüm o kadar kırık ki 😔
Bütün gün evde yalnız olduğumuzda beni dinler annecim annecim der ama iki gündür beni görünce seytan görmüş gibi. Dün gece kaldı bugün de akşam geldi zaten hiç bizi sormamis bir kere ikra yi özledim demiş o kadar 😓
Anneliğimi kendimi sorguluyorum yazarken bile bogaziim düğümleniyor gözlerim doluyor.
Eşim de küçüğünün ilgisi hep sende ya sana cephe almış olabilir diiyor. Ama küçüğünü de çok seviyor. Kıskanmasın diye küçüğünü kucağıma alinca onu alıyorum o 17 kg digeri 8.5 kg ikisini birden taşımaya çalışmaktan gün boyu belim ağrıyor. İkisine de eşit olmaya çalışıyorum ama yok yani. Ben evden gitsem aylarca gelmesem annem nerde demez o kadar 😑