Normalde çok çok sakin biriyken doğum sonrası ben de böyle oldum. Kafamdan sürekli senaryolar geçiyordu. Artık buna dur demek istedim. Bebeğim babasıyla daha çok vakit geçirince ben biraz rahatladım kaygısal anlamda. Her şeyi kendim yapmaya çalıştım lohusayken bile… Baktım sağlığım gidiyor, oğlumu babasıyla başbaşa bırakıp keyif yaptım sürekli . Kaygılarım hafifledi çok şükür. Bir de anladım ki ne kadar çok düşünürsem o kadar çok yaşıyorum o düşündüğümü. O yüzden dedim ki ben sağlığımdan olursam bebeğime kimse annelik yapamaz, kendine gel. Şimdi iyiyim, lütfen destek alın siz de.