cane2 hep kendimi sorgulutorum. Hep ona yeterince iyi bi anne değilim. Onu yeterince sevemiyorum gibi geliyor. Bazen uyusun istiyorum. Bunalıyorum çok. Ama bunaldığım şey o değil. İçinde bulunduğum durum. Ama bunalmaya bile hakkım yok gibi hissediyorum. Sanki yorulup sıkışdığım zamanlar bebeğime ihanet edermişim gibi geliyor. Çok üzülüyorum. Sanki bir ses bana bak sıkılıyorsun, bunalıyorsun onu istemiyor musun? Onu sevmiyor musun diyor. Kahroluyorum. Ağlıyorum öyle bunları düşününce. Hayatımda yolunda gitmeyen bazı şeyler var. Biliyorum ki onlar beni bu kadar yorgun ediyor. Mental olarak. Tek istediğim evladımla mutlu olmak. Onu mutlu etmek 🥺😞