Öncelikle sakin olun. İnanın hiç bir şey korktuğunuz gibi olmayacak... 😌 Üzülmeyin . Anneannemin bi sözü var. Ona göre önemsiz şeyleri kafamıza takıp ağladığımız da, canımızı sıktığımız da hep “Yapma, Allah’ın gücüne gider” der. Her sene bir yaş daha büyüdükçe anlıyorum ne demek istediğini. Ne kadar doğru. Şöyle bi baktığımız da insanlar neler neler yaşıyor, biz neleri kafamıza takıp kendimizi harap ediyoruz. Hiç değmez inanın. Bende oğlum 9 aylıkken hamile olduğumu öğrendim. Bir görseniz . Çevredekiler “şimdi bittin sen” dedi bana. ah vah diyeni mi ararsınız, tüh tüh diyeni mi, hepsi vardı 😌 kızım doğdu.. hiiiiiç de korkuttukları gibi olmadı. Öyle bir şartlandırmışım ki kendimi her şeyin çok zor olacağına. Şöyle bi baktım. “E ben bunun üstesinden gelebilirim dedim” ya. 😌 Biraz da sizin bakış açınız ile alakalı. Rahat olun, sakin olun, içinde bulunduğum durumdan kaçışım yok, oldu bi kere. 🙈 Öyle ya da böyle bu çocukları ben büyüteceğim. bu süreci nasıl pratik, keyifli, eğlenceli hale getirebilirim o şekilde düşünün 🙈 unutmayın annede ki stres ve gerginlik çocuğa da yansır. Süreç çok daha zorlaşır. Bakın görün her şey belli bir düzen içinde tıkır tıkır ilerleyecek. Elbette zorluğu var. Çok iyi anlıyorum sizi. Ama ben napıyordum mesela. Oğlum huysuzluk ediyordu, karnım burnumda. E insanız. Anne de olsak sabrımız taşınca sinirlenebiliriz elbet. Öyle durumlarda Kızıp bağırıp çağırmak yerine kendimi motive ederdim. İçinden Derdim ki; .”Sakiiiin ol sakiiiiin ol.... evlatların yanında, çok şükür sağlıklılar ve her ikisi de bana muhtaçlar. Ben kontrolümü kaybedersem, onlara hiç hâkim olamam. İpin ucunu kaçırırsam eğer, bir daha toparlayamam. Ne bekliyorsun ki? Yetişkin gibi seninle oturup konuşmasını mı? Her dediğini yapmasını mı? Çocuk o çocuk... Ben istedim allah da verdi. Fikri bile sorulmadı gelmek istiyor musun diye. 😌 eee ne istiyorsun daha sen? Bu günler de geçecek elbet. Çocuğunun hatırasında kaşları çatık bir anne olarak değil, Ona sevgiyle gülümseyen bir anne olarak kal” 😌 Çok da işe yarardı biliyor musun? Frenlerdim kendimi. şimdi oğlum 10, kızım 8 buçuk yaşında. Yaş aralıkları az olduğu için, birbirlerinin en iyi arkadaşı oldular. Birbirlerine yettiler. Aynı oyunlardan, aynı etkinliklerden zevk alarak büyüdüler, büyüyorlar... Birbirlerine çok düşkünler. Bir de 6 aylık kardeşleri var. Gül gibi geçinip gidiyorlar Masallah 😂 ilerde “iyiki” diyeceksiniz... çok değil, 3,4 sene sonra iki kardeş arasında ki bağı, iletişimi, sevgiyi, hayretle, gururla ve hayranlıkla izleyeceksiniz. Tadını çıkarın... 😌