atarepla tatlım benim kızım doğdu doğalı ağlıyor. Banyo yaptırırken eldivenlerini çıkarmazdım. Çıkardığımda ödü kopar ağlardı. En son ellerini yıkardım. Kesiyormuşum gibi ağlardı.
Büyürken sese aşırı hassasiyeti olduğunu fark ettim. Hem müziğe bayılıyor hem de beklenmedik gürültülerden çok korkuyor.
Yumuşak şeyleri çok seviyor. Dokunsun, sürünsün bayılıyor.
Ayağında çorap tutmazdı. Hala bu konuda sert uyarılar yapmak zorunda kalırım. Kızımın belli ki bazı duyusal hassasiyetleri var. AMA bir psikolog dinliyorum. Çocuğunuzun duyusal hassasiyeti hayatı normal yaşamasını engellemiyorsa herhangi bir terapi alması gerekmiyor dedi. Yemek yememek, gürültü yüzünden sokağa çıkmaya korkmak gibi abartılı tepkileri olmadıkça korkmaya gerek yok. Her insanın bazı duyusal hassasiyetleri vardır. Kiminin daha fazladır, yönetemez. Bazıları yönetebilir. Bu hayatı zorlaştırmadıkça üzerine düşünmeye gerek bile yok. Kafana takma. Ben de zamanında çok araştırmıştım.