Döküldüm. 4,5 aydır yani bebeğim doğduğundan beri o bütün anneler gibi o kadar yoruldum o kadar uykusuz kaldım ki şimdiye kadar hiç yaşamadığım tansiyona karşılaştım. Gözümün önünde siyah noktalar,mide bulantısı baş dönmesi sersemlik hissi.. tansiyonum düşmüş. Çok kötü bir histi. 4,5 ayın yorgunluğu böyle çıktı sanırım. Üstüne boynum tutulmuş sağa dönemiyorum. Annem yanımda olmasa halim nolurdu bilmiyorum. Bebeğim de kucağı bırakmıştı şimdi nolduysa yine kucak istiyor, ağırlaştı iyice 7 kilo oldu tasimaktan da tutuldu boynum belim kalçam. Bunca yorgunluğun içinde bebeğimin büyüdüğünü,sevimli gülücüklerini izlemek hiçbir anlam heyecan olmuyor bana çünkü dermanım kalmıyor. Annem de eşim de çok yardım ediyorlar zaten ama hayatımda hiç bu kadar yorulmadigim için ve bünyem de çok güçlü olmadığı için dökülüyor her yerim. Onca vitamin kullanıyorum kullanmadan nolurdu diye düşünüyorum. Sanki bebeğim de hiç büyümeyecek gibi geliyor sanki ömür boyu uyuyamiycak dinlenemiycek gibi geliyor korkuyorum hem de çok. Anne olmanın yorgunluğu, bebeğimin varlığını ve heyecanını yaşamaktan alikoyuyor beni. Öylesine yazdım. Okuyanlar için teşekkür ederim.