Bebeğimi Kaybetme Korkusu

Hn-123

Yeni anne oldum. Sürekli Allah korusun bebeğimi kaybetme korkusu geliyor aklıma. Ani bebek ölümlerini duydukça inanılmaz bir şekilde sürekli kafamın içinde bu konu var. Allah’a tevekkül edip, verende sensin evladımla imtihan etme Rabbim diye dualar ediyorum. Gece bilhassa ya nefes alamıyorsa ya kusar birşey olursa diye binbir şey geçiyor aklımdan.
inançlı bir insanım. Bir yandan bu korkumdan dolayı kendime kızıyorum. Sen bu yavrunun sahibi değilsin sana verilen emanet bu kadar abartma diye ama elimde değil. Annelik duygusundan mı diyede düşünüyorum. Normal gelmiyor diğer yandan bu korku bana. Kendime kızıyorum..
sizlerde de bu korkular oldu mu anneler?

Bayan29

Hn-123 Evet canım aynu şeyleri bende çok yaşadım gece kusar bisey olursa ya ağlar duyamazsam ya başına bisey gelirse diye çok korku vardı şuan bebegim 8 aylik oldu ama hala daha korkuyorum deprem olurda oğluma bisey olursa diye rabbim evlatlarımızı bize bagislasin

Miranmir

Hn-123 ahh ne acı bir şeydir o iki cocugum var büyük cocugum 4 yasinda hep aklimda onu kaybettcem diye biseyler dolanıyor çok korkuyorum bu gun kizim ayağımda oda odada uyuyor kalkamıyorum, biraz uzun uyudu diye kendimi yiyip bitiriyorum ya uyanmazsa bisey olduysa diye, cok kötü bisey

larenikra2020

Hn-123 merak etme tamamen annelik duygusunun ağır basmasıyla alakalı ben bildiğin deli gözü kara kolay kolay korku duygusu olmayan biriydim anne olduktan sonra panik atak oluştu kaybetme korkusu yüzünden. ya bebeğime bişi olursa yada bana bişi olurda ona ne olur diye düşünmekten. O yüzden sakin ol ve hep iyi düşün Kötüyü düşünme rabbim önce sana sonra bana emanet diyerek dua et.rabbim evlatlarımızı korusun bizlere bağışlasın.

EmineB10

Hn-123 ilk bebekte böyle hissetmeniz çok normal günler geçtikçe korkunuz da geçecektir Allah a emanet olsun Bebeklerimiz

Hn-123

Bu korkuyu yaşayacağımı hiç düşünmezdim hanımlar. Hatta bir kaç sene önce daha evlenmemiştim, evli bir arkadaşımın bebeği üç aylıkken aniden öldü uyudu uyanamadı. O hep yazardı ne olur bana sabretmem için birşeyler de içim yanıyor kavruluyorum adeta diye. İnanılmaz zorlu bir süreçten geçti. Tabi anne değilim ya anlamazdım. Ayetleri, hadisleri sıralardım. Sabretmenin mükafatından bahsederdim. Şimdi sürekli o aklıma geliyor. Anne olunca nasıl değişik oluyor herşey. Hatta içimden belki onu yadırgardım. Allah verdi Allah aldı. Evlatlarına aşırı düşüyordu malesef Allah imtihan etti bu konuda diye.
şimdi ben onu o kadar iyi anlıyorum ki. Birde bebeğim bir hafta küvezde kaldı. Sezeryan oldum kordon dolanmıştı bebeğin boynuna. O yara bere ile 12 saat hastaneyi beklediğimi bilirim onu biraz görmek için.
şimdi anneliği anladım... bu korku çok kötü şey..

Hulya123

Yaa kendimi gördüm benim Bebeğim 40 günlük oldu. Sürekli evham yapıyorum yanından 5 dk ayrılamıyorum. Hele bu virüs ve deprem olayları olunca aklımda sürekli bişey olursa korkusu. Misafirliğe yada kayınvalidemlere gidince yanından kalkmak istemiyorum bişey olurda kimse farketmez diye . Rabbim kimseyi evladıyla sınamasın Rabbim hepimizin evlatlarını bize bağışlasın

Hn-123

Hulya123 😔😔😔

zeynepalp

Saat 3 olmuş beni hala uyku tutmuyor.. ya uyurken deprem olursa evlatlarımı nasıl koruyacağım diye.. Onları kaybetmenin düşüncesi bile çıldırmaya yetiyor. Bazen diyorum ki acaba anne olmasa mıydım hiç.. bu kaygılarla ömür boyu yaşamak zorunda kalmazdım diyorum. Canım üçe bölünmezdi... Ya Rabbim sen içimizi ferahlat sen affet sen koru 🙏🙏😩😩

Serymutlu

zeynepalp gerçekten şunu ben mi yazdim diye baktim inanamazsiniz annelik cok zormuş benim ilk bebek nerdeyse duşa giremeyecek kıvama geldim 🤔 rabbim korusun evlatlarimizi🙏

Hulya123

Aminnn aminnnn aminnnn

Zombianne

Doğdu yaşına girdi hep aynı kalp çarpıntısı.. ilk 3 ay bildiğin uyumadım eşim işten geldi emanet ettim 3saat uyudum 21 saat başını bekledim..reflüsü vardı uyurken bile kusabiliyordu. Ek gıdaya geçti boğazında kalırsa, emekler ya yerden birşey ağzına atarsa, uyur ya yataktan düşerse, avm ye gitsen ya hasta olursa korkusu... üniversite ye gitse kötü arkadaş edinirse korkusu olarak ömür boyu hissedeceğimi düşünüyorum. Çünkü 32 yaşındayım annem teli geç açsam hala korkuyor.. annelik sanırım böyle birşey..🌸

demir1717

Hn-123 öyle canım bir kere anne olunca oluyorsun öyle hafif huniliyiz 😊 Ama mesela bende şöyle bir korku arttı. Oğlum 10 aylıkken nöbet geçirdi ateşle,hepsi 3dk içinde oldu ev-hastane vs. 3gün yoğun bakımda yattık.Boynu elleri yüzü normal sıcaklıktaydı ama kasıkları koltuk altı bir anda 39-40 derece olmuştu.Kucağımda titreme kasılma yaşadı.Nöbet dediler bize.
Hastanede uyansın da tepki versin,hiç olmadı ağlasın evladım demiştim.Ağlamasını isteyecek kafaya gelmiştim.
Ondan sonra hep bende şey oldu,ya gene tekrarlarsa? Gece olursa farketmezsem? Öyle mi böyle mi...
Sonuç: ne gaz sancılı günler,ne diş ağrıları,emzirmede yaşadığım sorunlar hepsi devede kulak kaldı.Böyle panik bir şey oldum,günde 1-2 saat ancak uyuyabiliyorum 5 aydır.3-3,5 yaşı bulana kadar diken üstündeyim elimde değil.
Evlat acısı çok ağır bir şey.Rabbim hiçbir anneye yaşatmasın,10 tane yavrusu olsa kaybettiğinin acısı ömür boyu kor ateştir ciğerinde.
Allaha sığın kuzum,duanı etcen tedbirini alcan öyle.Büyüdükçe korkular da değişiyor.Minikken kusarda boğulursa diye korkardım,şimdi evde koşarken kafa göz yarmasın diye korkuyorum mesela.
parkta belki 10 kere düşmüştür,hep ben oğlumdan çok ağlıyorum gizli gizli😂