mellisaa sabah 7-8 gibi uyanıyor. Altını temizleyip emziriyorum. Perdeleri açıp hareketli müzik açıyorum. Yatakta şarkı söyleyip çokça öpüyorum şebeklik yapıyorum. Sonra yatağın üstünde döndürme egzersizleri yüz üstü egzersizler kol bacak hareketleri yoruyorum. Evde yedek puseti var. İçine koyuyorum. Pusetin içine de çıngıraklı bir oyuncağı var onu koyup kahvaltı hazırlarken mutfakta yanımda tutuyorum. Beni izliyor ses etmiyor. Yemek masasının üstüne koyuyorum bir şeyler yiyorum. Robot süpürgeyi açıyorum onun sesinde etrafı izliyor. Salonun perdelerini açıyorum dışarıyı izliyor. Arada vızıldıyor tabii kucağıma alıp odaları gezip konuşuyorum. Pencereden dışarı izletiyorum. Balkona pusetle koyuyorum ben de yanında oturuyorum hava alıyor. Evi temizlerken hep beni göreceği yerlere koyuyorum beni izliyor. 12 ye doğru uykusu geliyor emzirip ayağımda sallayıp uyutuyorum. Yatağına yatırınca beş dk sonra uyanıyor. Gün içinde asla uyumuyor. Ama ayağımda sallarken bacaklarımın sıcaklığını mı alıyor nedir bir saat uyur ama buna alıştırmak istemiyorum. Gün içinde her ağladığında farklı alternatifler geliştiriyorum. Ana kucağına yatırıyorum. Balkonun kapısını açıp kapının önüne yatırıyorum. Tv den müzik açıp dans ediyorum karşısında. Ve ben 35 yıllık hayatımda bir çocuğa beş dk dayanamazdım. 😂😂 kendi çocuğumla akşama kadar böyleyim. Akşam 9-10 gibi de tüm ışıkları loş yapıp kucağıma oturtup kitap okuyorum onun da göreceği şekilde. Sonra gözlerini kaşımaya başlıyor huysuzlanıp ağlıyor ayağımda sallayıp yatırıyorum. O saat itibariyle derin uykuya geçiyor