Kızlar bebeğim 11 aylık ve ben o doğduğundan beri evde hiç tv açmadım, eşime de izletmedim. Şu an bebeğimin özel bir odası yok o yüzden gündüz hep oturma odasındayız, tabii ki ekrana maruz kalmasını istemedim. Hatta bununla ilgili bir post açmıştım, yanlış anlaşılmıştım hatta çok mu kasıyorum demek istemiştim, tamam en bilinçli sensin muhabbetine dönmüştü😅
Şimdi mesele şu ki ben yakın zamanda çok hasta oldum ve birkaç gün üst üste uzun süre hastaneye gitmek zorunda kaldım bu sırada eşim çocuğu sakinleştiremeyince bir süre tv açmış
Sonra maalesef bebeğim de hasta oldu ve ilaçları, havasını vs hiçbir şekilde veremiyorduk bu sefer izin verdim açılmasına çok kısa bir süre hani ilacını içirene kadar vs dikkati dağılsın diye
Bunların uzun süre devam etmediğinde sorun olmayacağını biliyorum ama ben şimdi size bir konuda danışmak istiyorum;
Bebişim ve ben tüm gün yalnızız ailemizden kimse veya bir akrabamız yok yakınımızda. Hastalık soğuk derken dışarı da çok çıkamıyoruz şu an. Yani etrafımızda bir insan bir ses bir nefes yok. Çocuk benden ve babasından başka kimseyi görmeden büyüyecek neredeyse. Sosyalleşme alanları haricinde tabii ama söylediğim gibi kışın zor çıkılıyor.
Bugünlerde tv’de böyle çizgi film açınca evde böyle artık bir normalleşmiş hissettim huzur geldi. Arkada bir ses ne bileyim kendi çocukluğum ya da normal bir ev gibi geldi anlatabiliyor muyum🥲 Oğlum da donup kalmıyor öyle çok ilgi göstermiyor. Biliyorum yine de maruziyet sayılır ama…
Her şeyin dengelisi önemli değil mi ya ben çok abartmışım mesela, evde ses yoktu resmen ve sürekli aşırı bir aktif olma hali çok yorulmuşum
Instagramda bir doktor anne şunu söylemişti, ideal olanı yapmak doğru ama her gün ideal anne olamayabilirim, bazen benim de sınırları genişletmeye ihtiyacım var. O kadar iyi gelmişti ki bu söz.
Sizce bu konuda biraz esnek davranmanın büyük bir zararı olur mu? Yoksa normalimiz bu olursa bebiş de alışır mı? Yani kalabalık ailelerde büyüyen bebekleri düşünüyorum illa ki o evde haber vs izleniyordur. Düşüncelerinizi merak ediyorum🙏🏻