Kızlar ben biraz erken yaşta anne oldum anne olmak bu zamana kadar yaşadığım en güzel şey oğlumu çok seviyorum ama maalesef ne eş desteği var ne başka birinin ailem uzakta gurbetteyim bir basima büyütüyorum elbette kimseye güvenerek dogurmadim ama insan en büyük yardimi eşinden bekler ya hani .. çok sık depresyona giriyorum yeme bozukluğu yaşıyorum yani kusana kadar yiyorum stresten antidepresan kullandım maalesef on beş kg aldırdı bıraktım ben anneliği çok seviyorum ama aşırı yoruluyorum dertleşmek için açtım postu aslında . Ve birşey sormak istiyorum annelerim bu konuda çok vicdan azabı çekiyorum böyle bazen canım hiçbir şey yapmak istemiyor sadece uzanmak zihnimi bedenimi dinlendirmek istiyorum o gün ne bebeğime bakasim geliyor ne oynayasim ne aktivite yapasim o sirinliklwr yapıyor ama ben gulemiyorum bile yüzüne ve bazen üç gün bazen günlerce devam ediyor bu depresyon . önerisi olan varmı nasıl çıkarım bu halden çok mutsuzum :/