Sorum aslında başlıkta. Ne zaman bitecek bu günler. Ne zaman düzgün geçiştirmeden kahvaltı edeceğim? Ne zaman tüm evimin işi bitecek. Ne zaman kendime vakit ayırıp sıcak kahve içeceğim ? Ne zaman arkadaşlarımla eski günlerdeki gibi dışarı çıkıp gezeceğim. Ne zaman acele iş yapmadan yorulmadan keyifle iş yapacağım. En önemlisi ne zaman uyuyacağım ? İnsanım , anneyim en önemlisi bende bir annenim evladıyım. Anneminde bunları yaşadığı aklıma geldikçe onun kıymetini daha iyi anlıyorum. 8 aylık bebeğim ile kucakta gezmekten başka bir iş yapamıyorum. Çok ağlıyor. Bensiz duramıyor. Sadece anne sütü verdim hep. Biberon vermedim hep beni emdi sütünü sağıp bile vermedim. Başkasına bırakmadım hiç hep kendim ilgilenmek istedim. İşten yorgun gelen kocamada söyleyecek sözüm yok zaten. İlgileniyor ama kızım yine beni istiyor. Annelik çok güzelmiş iyi ki anne olmuşum. Kızım olmadan bir dünya düşünemem artık. Onun beni hayranlıkla izlemesi bu dünyadaki herşeye bedel.
Ne zaman geçecek ? Ne zaman bitecek ?