Doğduğundan beri uyumuyor 8 aylık şuan uyumak istiyor gözlerini ovuşturuyor göğüslerimi tutuyor emmek istiyor birkaç saniye emip ayağa kalkmaya çalışıyor sonra tekrar aynı hareket meme , kalkma. Uyumak istemiyor desem çabalıyor ter içinde kalıyor ittiriyor kendini. Doğdu doğalı böyle. Gündüzleride dahil artık uyku vakti her geldiğinde ağlayasım geliyor.Abartmıyorum geceleri yatıramamız 4 saati buluyor. Gündüzleri de çok zor uyutmam aynı şekilde.Hareket etmeden memede tutup uyutuyorum hep.Dışarıda asla uyumuyor.Onun dışında herşeye gülüyor, biz çok öğretmedik ama herşeye alkış yapmaya başladı. Başını sallıyor sürekli birkaç haftadır ama bugün hiç sallamadı mesela, kitapları çok seviyor görünce çığlık atıyor, çoraplarınınçıkarmaya çalılıyor hep, kumandaları çok seviyor.kendi kendine bize şaka yapıyor kucağımıza alacakken çığlık atıp gülüp emekleyip kaçıyor.insanlara hemen ısınamıyor tedirgin oluyor yaklaşan olunca. En ufak sesten korkuyor sıçrıyor.En ufak çıtırtıda uyanıyor. Sürekli yüzüme dokunuyor emzirirken bana vuruyor yada bir yerlerimi sıkıyor, çiziyor. Daha küçükken hep ellerini incelerdi sürekli yüzüme ellerdi.çok hareketli birdennordannoraya atar hep kendini, koltukların altına eşya atıp almak için çabalar sıkılmaz,yorulmaz.göz teması var kendi kendine sürekli babıldae çığlık atar söylenir.Bu yazdıklarımın çoğunun otizm belirtisi olduğunu gördüm bir videoda . Uyku sorunu beni düşündüren esas. Hayatımız bitmiş bir halde gece gündüz uyumayan bütün enerjimizi o uyusun diye harcayıp bitiriyoruz. Yemek bile yapamıyoruz bu yüzden. Depresyona girdik sanırım artık katlanılmaz bir hal aldı bizim için. Bebeğim içinde çok ğzülüyorum biliyorum o da istiyor uyumak.tek çocuğum o yüzden bunlar normal mi bilmiyorum sanki birşeyler ters gidiyor gibi bir his var hep içimde.