Anne olmak

Nursema24

Anne olmadan önceki hayatınızı özlüyor musunuz yani bu çocuğumu sevmiyorum demek değil. Anne olmak tüm özgürlüklerin kısıtlanması istediğin saatte uyuyamama yemek yiyememe gezememe siz ne düşünüyorsunuz

Birdunyabircennetannesi

Nursema24
Tabiki özlemeyen kimse yoktur

Matildanil

Nursema24 çocuğunuz kaç yaşında bilmiyorum ama ben kızım 2 yaşında olduktan sonra yarın olacak doğrusu bu düşüncelerden kurtuldum genel olarak annelik delilik diyorum hep zaten ömür boyu canından bir emanet var ve 50 yaşında bile olsa ondan sorumlusun bu da çok büyük bir sorumluluk bu yüzden delilik diye adlandırıyorum. Kızım konuşmaya başladı benim için her şey değişti arkadaşım gibi şuan ve çok mutluyum eskiden kahramanlık yapıp destek almıyordum ailemden şimdi alıyorum daha çok sosyalleşiyoruz eşimle veya tek. 31 yaşına girdim artık özgürlük kavramımda değişti biraz belki o sebeple daha mutluyum

svncgldgn

Nursema24 sanırım geçecek yenidoğan haki ile şuan 6 aylık hali arasında baya fark var kolaylaşıyor gibi sanki gittikçe evet hep bize emanetler biz koruyup kollayacağız ama bir süre sonra en azından kendi işlerini ypabilecek tuvalete gidenilecek, yemeğini yiyecek, oyun oynayacak bizde hani eskisi gibi değil ama en azında özgürce tuvalete gidip, duş alabileceğiz, yemek yiyebileceğiz, hep beraber ya da ayrı ayrı dışarı yine çıkabileceğiz bu bir süreç diye düşünüyorum ilk 2 sene eli ayağı kolu biziz bir şey bilmiyor çünkü dünyaya dair onun ihtiyaçlarını gidermek bize ait ona el ayak olmak zamanla kendi işlerini hallettikçe rahatlayacağız fiziken diye umuyor ve düşünüyorum 🙏🏼🌸

1mom1

Nursema24 24 yaşındayım 44 günlük bebeğim var onu canımdan çok seviyorum iyiki rabbim onu bize nasip etmiş ama annelik çok zormuş gerçekten,iyi ki anneyim ama en çok deliksiz uyumayı özledim gündüz uykularını çok özledim, normalde her gün arkadaşlar ile görüşürdüm en son ne zaman gördüm onları bilmiyorum,bir markete dahi gidemiyorum eşime bırakıp gittiğim oluyor ama bu sefer de bebeğime karşı vicdan yapıyorum

Aklimideliricem

Ben sadece istediğim saatte uyuyup istediğim saatte uyanmayı gerçekten özlüyorum jdjddjdj

Nursema24

Aklimideliricem evet bir de her şeyi onun öğle uykusuna göre hazirlamak uyutamamak erken kalkmak ne yediricem derdi kendine bakamamak. Bazen kadın olduğumu unutuyorum sadece anneyim gibi yani tuhaf his anlatamıyorum işte. Bazen sinir krizleri geçiriyorum kendi kendime temizlik yapmayı yemek yapmayı süslenmeyi özledim.

Nursema24

Matildanil ben 23 yaşındayim belki de erken sanırım benim için o yüzden bunalmış hissediyorum. Nefes alamıyorum bazen ben de yardım kimseden almiyorum ben doğurdum kimse de bakmak zorunda değil ama zaten kimseyle paylaşmak da istemiyorum çocuğumu yani onu birine bırakmak düşüncesi bile benim içimi yiyor ya da birine bile gitmiyorum benim istemediğim şeyi yedirir içirir hasta olur korkusundan aşamıyorum

Matildanil

Nursema24 yaaaa 🥺yaşın çok küçük ben 29 yaşımda anne oldum eşimle üniversiteden beri birlikteyiz çok fazla gezdik ettik vs doygunluk var bu sebeple. Ama siz de şöyle düşünün en güzel yaşlarınızda genç ve dinamik bi anne olacaksınız o zaman daha güzel olucak. Eğer destek alma imkanınız varsa mutlaka alın ve kendinize vakit ayırın🫶

Nursema24

Matildanil ben ileriki yaşımda da yine onu dusunmekten gezemem yani 23 yaşımda hayat bitti gibi geliyor. Gezemeden kendimle vakit geçiremeden. Onu dusunmek onu düşünmek hep onu düşünmek onun uykusu onun yemeği aman sağlıklı olsun aman yağlı olmasın tuzlu olmasın aman kimse öpmesin zarar vermesin aman ağlamasın kimseye gitmeyeyim ki benim kurallarım çiğnenmesin bensiz uyumaz bensiz yemez bensiz içmez emen çocuk zaten yorucu çok yorucu çok

Nursema24

1mom1 dışarı bile tek çıkamama hissi yoruyor birinin yardımıyla çıkabilirim sadece bebek arabasıydi çantasıydı alışverişe bile kendim gidemiyorum birinin umuduna kalmış olmak hissi berbat his bilmiyorum çok bocaliyorum 10 aydır böyle hissediyorum pişmanlık vicdan azabı hep duygusal duygusal kendimi düşünmeyi unuttum yoruldum

Matildanil

Nursema24 haklısınız ama iyi düşünmekten başka çare yok artık annesiniz ve bundan tat almaya bakıcaz yoksa hayat çekilmez bir hal alır

Usnac1995

Nursema24 Beklediğimden daha zormuş hatta ben herkes anne olsun bile diyemiyorum artık, gerçekten herkes bu sorumluluğu kaldıramazmış bunu anladım.
Ömür boyu bir vicdan azabı ve korku demek evlat. Mesela ya başına bir şey gelirse, çare olamazsam ya onsuz kalırsam düşünceleri, acaba anne olmasam daha mı iyi olurdu diye düşünmeye bile itiyor beni
İyi ki anne olmuşum tabi ki, onun bana sarılması, öpmesi , bunlar harika duygular ama işte bazı şeyleri düşününce inanılmaz zor

Nursema24

Usnac1995 evet anne olmaya sağlam psikoloji lazım hadi bir çocuk yapın diye kimse kimseye kolay dememeli hamile zamanlarımı özlüyorum hatta her yazdığım cümle için vicdan azabı çekiyorum yazdığım cümleleri bile özgürce yazamıyorum ya çok tuhaf ben de onu anneme bırakıp gitmek istiyorum ya da eşime bırakmak istiyorum ama hiç bırakamıyorum gidemiyorum yapamıyorum yoruldum.

Asyaveannesi04

Nursema24 Sadece istediğim saatte uyumayı özlüyorum geri kalan hayatım sporum, kuaförüm gezmem, çalışmam aynı zaten 😅