Merhaba arkadaşlar 10 aylık bir oğlum var. Eşimin ailesi kalabalık o yüzden bebeğim de hep onların arasında büyüdü. Kalabalığı insanı seven bir bebek oldu. Kayınvalidemlere gittiğinde çok mutlu, oyuncaklarıyla oynuyor, oradaki çocuklarla oynuyor, dedesiyle parka gidiyorlar falan eziyeti olmuyor. Orada bensiz kaldığında beni hiç aramaz mesela. Ama kendi evimizde kaldı sürekli mızmız bir hali var. Kendimden şüphe ediyorum artık. Oyun oynamaya çalışıyorum fazlasıyla ilgileniyorum ama ona rağmen evde hep mızmız ve mutsuz bir durumda. Sürekli kapıya doğru yöneliyor dışarı gitmek istiyor. Her gidenin arkasından ağlıyor. Yalnız geçirdiğimiz günler beni çok yoruyor ne yapacağımı bilemiyorum