Bebeğime hep ben bakıyorum tüm bakımıyla ben ilgileniyorum yabancılayan bi cocuk olmadı kimseyi yabancı bilmez evdeyken tualete bile gidemiyorum geceleri sık uyanıp beni arıyo gözlerini benden ayırmıyo bu samırım ayrılık kaygısı çok zahmet çekerek büyütüyprum ama yabancı bi ortama girelim oynarken benim varlığımın bile farkında olmuyor ha varım ha yokum ayrılık kaygısı dişaroda nedem sökmüyor eve dönüncede bana gelip ağlıyor kendimi çok değersiz hissetmeye başladım bu durum norml mi ?