Selam anneler. Bebeğim doğduktan ertesi günü kanında enfeksiyon çıktığı için beni ve bebeğimi yoğun bakıma aldılar. 1 hafta kaldık ve sezeryanlıydım siz düşünün yanımıza kimseyi almadılar herşeyi kendim yapmak zorunda kaldım karantina gibi yani. Bende o zamandan sonra sendrom başladı bebeği kabullenmeme ağlama krizleri vs. 3 ay sürdü sonra geçti yavaş yavaş şuan bebeğim 9 aylık ama inceden içimde hala var gibi hissediyorum o duygular arada bi aklıma geliyor o günler depresyona giriyorum. Evde yanlız kalmak istemiyorum zaten en başından beri hala da öyle. Bu duydu kaldı bende yanlız kalma korkusu. Orada yanlız kaldığım için sanırım oda. Sürekli yanımda birileri olsun istiyorum. Akşamları eşim dışarı çıkmak istiyor göndermiyorum oda kıskandığım için göndermiyorum sanırım halbuki yanlız kalmak istemediğim için. Yanlız kalınca o zamanlar aklıma geliyor. Nasıl aşıcam ben bu durumu :(