berentt 3. Ayına girmiş taze bir anne olarak yazıyorum
Benim ilk anneliğim ♥️
Normal bir hamilelik süreci yaşadım son zamanlarım zordu sezaryen doğum yaptım. Doğumdan önce Her zaman derdim ne lohusalıgı o psikolojik bir şey derdim . Ay doğum yaptım 20 gün annem ynaımdaydı bir problem yoktu annem kapıdan çıkıp memlekete gidince dünyam başıma yıkıldı. Bebekten beter olmuştum sürekli ağlıyordum yemeden içmeden kesildşm sütüm kesildi kafamda bir çok konu hakkında kurgularım oldu ve bunlardan hiç kimsenin haberi olmadı evimin yanında ırmak var pencereden bakardım orası beni çekerdi sanki gidip atlasam o olacak o derece karmaşık o derece hassas kafamda benden başka 500 milyon insan yaşıyordu sanki kimsemde yok gurbetçiyiz kolu komşu da çalışıyor yoklar arada biri çıkıp gelince boynuna atlar sarılır ağlardım altında bir şey arayanlar da oldu olmadı değil Allah onları kahretsin sanki kendileri lohusa olmamış gibi davrandı. Neyse böyle idare ettim kendimi teselli etmeye çalıştım motivasyonumu yükseltmeye çalıştım bir süre idare ettim en son 10 gün önce aileme gittim 15 gün kaldım o 15 gün bana o kadar iyi geldi ki kendimi çok güçlü hissettim. Çok şükür şuan 3. Ayımıza giriş yapacağız bitti gibi bir şey ama bitmedi de 😅 arada bir yokluyor namussuz ama aldırmıyorum aldırırsam biliyorum ki daha da beter olacağım. Bebeğin biraz büyüdükce ilk 2 ayı atlattığı zaman artık yavaş yavaş gülümser hareket eder ağlamaları bir nebze de olsa azalır ya işte o zaman insan kendine geliyor. Bana hep dayan sabret herkes aynı yollardan geçti denildi ben şimdi çıkıpta asla birine böyle bir şey söyleyemem aksine ona iyi gelecek davranışlar da bulunmak isterim iyi gelecekse konuşmak isterim çünkü ben yalnızlıktan ötürü lohusalıgı çok diplerde yaşadım. Allah yardımcınız olsun inşallah göz açıp kapayınca kadar evladınız büyür siz de iyi olursunuz 🌸