Hangi çağa denk geldik bilmiyorum , savaşlar , çocuklara hayvanlara şiddet , kafası esen birbirini öldürüyor artık kalbim sıkışıyor televizyon telefona bakmak istemiyorum , psikolojim bozuldu ya savaş çıkarsa, ya çocuğuma ya anneme ya ona buna birşey olursa diye diye kafayı yedim artık kızlar benim gibi olan varmı güzel birşey hicmi olmaz etrafımızda ya iğreniyorum artık şu hayattan