İki çocuklu hayata geçiş

eyberenimo

5yasinda bir oğlum var 5senedir koynumda uyuttugum kokusuyla uyuduğum babaannesiyle dedesi alıştır bizde de kalsın arada yatıya demesine rağmen ben onsuz duramam deyip asla bırakmadım hamile olunca erken doğumdan hastanede yattım ilk defa ayrı kaldık babasıyla durdu her gün ağladım ve erkenden doğumum oldu pramature bebeğim kuvezden eve getirdik tam o sırada oğlum grip oldu ve asla bırakmam dediğim babannesinde kaldı 2 gece oğlum hasta ben sezeryanli canımın ağrısı oğluma yetemiyorum kızım küçük doğdu beslenmesi ve çok iyi korunup bakılması gerekiyor oğlumun aklı kardesinde sanki yenisi gelince onu atmış gibi oldu dayanamadim babaannesiyle gelin bizde kalın dedim şimdi oğlum geldi ama kardeşini çok kıskanıyor eşim bebeğe yanassin hemen eşime şiddet gösteriyor kardeşini seviyor ama sürekli uyumadım diye bilerek ses yapıyor hastasın yaklaşma dememe rağmen gelip yüzüne elleyip öpmeye çalışıyor içim gidiyor oğluma koynumda büyüttüğüm kuzum sanki annesi atmış onu gibi aşırı kötü hissediyorum kendimi yetemiyorum ikiside daha doğum yapalı 5gun oldu hala çok ağrım var ilgilenemiyorum çocuğumla

sevimailesi

eyberenimo çok üzüldüm cnm ama kendini bu şekilde üzme daha yeni doğum yapmışsın ve zor süreçten geçmişsin erken doğum yaparak bu dönemin geçici olduğunu asla unutma

limonzeytinmom

eyberenimo benimde 2 kızım arası 26 ay bende kimseye bırakmadım. Ama doguma yakın 1 hafta kzı kardeşimde kaldı. Ben alışsın diye 2 günlüğüne göndermiştim kalıcam burda gelmicem dedi kendi istedi ama o kadsr zor geldi ki. Ben dogumu beklıyorum evde kzıım yok geceleri uyuyamıyordum resmen. Sonra dogum oldu 1 gece kaldık hastane de hemen cıktık kızımı da getirin dedik. Bebeğe hiç tepki vermedi. Sonraki 7 ay hep alışma süreci kaos gecti valla yalan yok cok bunaldım yetemiyor hisis oluştu. Şimdi 36 ve 9.5 aylıklar şükür 2 aydır oynamaya başladılar bende biraz olsun rahatım. İlk kzıımın düzenini bozmamaya alıştık ikinci bebeğim ilkine göre kendi başına büyüdü diyebilirim o duruma ayrı üzüldüm ama ikinci maşallah daha atak daha enerjik hareketli ve gelişimi hızlı. Sizde üzülmeyin herşey zamanla yoluna giriyor 😇

Mmeelliikkeee

eyberenimo şşiiittt sakin ol canım geçecek , o da çok küçük ama hem annesinin hem babasının ikisinede yettiğini anlayacak biraz zaman verin ona… kızım 3 yaşında oğlum 6 aylık 🫠 .. ve mümkün olduğunca rutinlere dönün yani onun için babaanne dede vs olmasın size yardım olacak ilk lohusalığı demiyorum ama sonrası için kendi sorumluluğunu onlara verilmiş hissetmesin umarım bebiş sakin olur biraz rahat geçer sağlıkla büyüsünler 🌸

2124

eyberenimo
Senın yıne yaş farkı var benim oğlum 3yaşında kızım 4 aylık doğuma giderken bende ılk kez oğlumdan ayrıldım o kadar zor geldi kı ağladım bende ilk kez ayrılmıştık birbirizmden

eyberenimo

sevimailesi çok isterdim oğlumun büyüyünce bugünleri unutmasını gerçekten çok zorlu bir süreçmiş

sevimailesi

eyberenimo eminim oledir çok şükür ki yine seninkileri arasında var benimkileri 16 ay🥺 olacak

tedbea

Aynı şeyleri ben de yaşayacağım. Ama alışacaklar eminim. Yanında sevmemezlik yapmayın kıskanıyor diye. İkisi de sevginizi bölüşmeyi öğrenecek bi yerde

eyberenimo

tedbea kesinlikle katılıyorum bunu da hep oğluma söylüyorum seni de böyle çok sevdik seni de böyle koruduk diye eksiği fazlası yok

eyberenimo

limonzeytinmom ya çok teşekkür ederim umarım biz de bu süreci bir an önce atlatırız 🥰

limonzeytinmom

eyberenimo Zor geciyor ama gecıyor sonra hatırlamıyorsun bile o anları beyin siliyor inan 🤣 şimdi onların oynamasını gülmesini beraber vakit gevirmeisni görünce iyi ki diyorum. Zaten isteyerek oldu ikisi de bin şükür. Allah sağlık güç kuvvet versin kimseye muhtac etmesin de gerisi oluyor. 🫠
Bunalıma giriyorum sıkılıyorum o sorumluluk yetememe duygusu herşeyin üst üste gelmesi bu hep oluyor ama analık işte, bugünü de atlattık şükür diyip uyuyorsun 😄🤣

2124

Ama tabiki varlıklarına bin şükür gecıyo tüm zorluklar onların canı sağolsun Rabbım tüm bebekleri korusn

Hope77

Büyük oğlum 3 yaşında küçük oğluşum 2 aylık henüz bende büyük oğlumu koynumda uyuturdum hep hoş desteksiz büyüttüm ne kaynana ne anne hiç kimsem yoktu mecbur tek kaldık oğlumla evde hep sürpriz bi şekilde gebelik zorlu bi hamilelik süreci yaşadım kardeşi oldu büyük oğlumla hamileyken bile hiç ilgilenemedim çünkü doğuma kadar kustum hep sezaryen doğum yaptım hastanede kimse yoktu hatta oğlum eşim ben kaldık hastanede bile perişan oldu daha 3 yaşında oğluşum eve geldik dikislerim iyileşene kadar öyle zorlandımki 15.20 gün hergünüm ağlamaklı geçti eşim işe gidemedi yemek yiyemedik aç kaldık yemek yok temzlik yok bi corba getirenim bile yoktu büyük oglum öyle kıskanıyorki kardeşini geliyor vuruyor ittiriyor bağırıyor eşime dedim götür dükkanda oyala yollucak kimsem yok cünkü birde kolik oldu kücük bebegim 40 günlük oldu ama hergün acildeyiz kolikten katılıyor şuan 2 aylık hala aynıyız birde büyük oglum grip oldu geldi bana bulaştı sonra kardeşine bulaştı 3 haftadır hepimiz grip olduk hele 50 günlükken antibiyotik kullanmak zorunda kaldım bebisime geliyor yüzüne üflüyor tükürüyor öksürüyor engel olmaya çalışıyorum ama yetemiyorum perişan ve bitik haldeyim bende…