Bu aslında benim gibi annelerle dertleşme postu biraz içimdekileri dökme oğlum şuanda orta kulak iltihabı geçiriyor ayrıca atak haftası gosteriyor… Bilemiyorum.. Eşim vardiyalı çalısıyor 4/12de..
Çok zorlanıyorum çok hareketlendi. Neyse bunlar normal şeyler hiç durmuyor. Etkinlikmiş kitapmış hiçbrişey yapamıyorum ve kendimi çok eksik hissediyorum sürekli mızıklama halınde.
Erken doğdu, 38 gün küvezde kaldı. Emmedi. Xorladım cok kötü günler geçirdim olmadı olmadı…. sonrada hadi dedim canı sağolsun yeter ki ama sanki anneei gibi görmüyor hissi içimden hiç çıkmadı. Yabancılama diğer insanları biraz başlasada benim arkamdan hiç ağlamaz.. Güvrnli bağ oluşamadı mı? Beni gorunce hiç heyecanlanmaz kucağıma gelmek istemesi böyle birinin kucağından çok sayılıdır. Çok üzgünüm bunu anca anne olanlar anlar. İlk anneliğim çok mutlu bi hamilelik geçirdim doğumum çok zor oldu hiç böyle olur diye düşünmemiştim. Oğlumu çok seviyorum ama güvenli bağ kuramadık mı sizce??? Ağlayarak yazıyorum.
Sizce dillendikçe bana bağı kuvvetlenir mi?
Ylksa böyle geldi böyle mi gider herşey.
Dürüst yorumlarınızı bekliyorum…
Nryi yanlış yapıyorum.. Bebek tabi ama bir sıcaklık anne olarak benim arkamdan ağlamasını bana gelmesini çok istiyorum.