Kızım iki buçuk yaşında ve yaşadığımız şehirde tanıdık akraba komşu kimsemiz yok. Haliyle kızım çok sıkılıyor. Sürekli parka götürüyorum, çocukların arasına karışsın diye. Eve geliyoruz sürekli oyuncaklarını konuşturmamı istiyor, canını sıkan bir şey varsa o konuşmayla anlatıyor. Yada oyuncak telefonu alıyor eline sanki karşıda babaannesi varmış gibi konuşuyor"“size mi geleyim? Hamur ekmek mi yapalım ”" diyor. Normal mi acaba yada kimse yok diye mi böyle bilmiyorum. Kreşe göndermek istedik ama yakın çevremizde yok ve 6 aylık bebeğim de var. O olmasa götürürdüm de ikisi kışın çok zor olur. Ne yapacağımı bilmiyorum, çok üzülüyorum kızıma