Doğumda ölüm korkusu

alyaderin1

Merhabalar
Bunları ağlayarak yazıyorum. Doğum yapıcam ve psikolojim bitik durumda. Çekeceğim acı sancı vs umrumda değil tek korkum ölüm. Ya ölürsem evladım annesiz kalırsa bensiz napar
Kim bakar diye haftalardır hüngür hüngür ağlıyorum. Bu duygunun nerde ne zaman geleceği belli olmuyor birden arabada trafikte parkta evde cafede. Şuanda birden aklıma geldi ve kendimi tutamıyorum. İşime odaklanamıyorum sadece bunu düşünüyorum. Bu durumu aranızda yaşayan oldu mu

gulsene1998

alyaderin1 ay cabım allah yardımcın olsun sağlıkla al kucağına bebeğini kötüyü çağırma derler biraz akşına bırak herşeyi düşünemezsin sende insansın herkes kaderini yaşar

Purpleblueyellow

alyaderin1 çok normal hamileliğin verdiği hormonlar vs kaygıyı tetikliyor, hepsi geçecek sağlıkla bebeğini kucağına alacaksın inşallah. Şöyle düşün doğumda anne ölüm oranı o kadar düşük ki başına daha önce bu kadar düşük oranda yaşanan kaç tane olay geldi ki? Çevrendeki çoğu insan sağlıkla bebeğine kavuştu değil mi? Sen de öyle olacaksın işte. :)))

Sermec27

alyaderin1 ben yaşadım 3 buçuk ay önce 3 buçuk aylık bir oğlum var bir de 3 yaşında bir oğlum var benim doğumum riskliydi plesenta aşağıdaydi ve plesenta akreata vardı doğumda çok kanamam olabilirdi kanama durmazsa rahîm bile alınacakti hatta anne ölümüne kadar giden bir durum çok şükür bunların hiç biri olmadi ama bu durumu öğrendiğimden doğuma kadar geçen sürecte hep ölüm korkusu sarmıştı beni oğluma bakıp kötü oluyordum ya ölürsem ya çocuklarım annesiz kalırsa diye hamileliğin de verdiği ekstra hormonlar olunca ister istemez bu duygulara kapılıyor insan inşallah hayırlı güzel doğumlarin olur kötüyü düşünme 🤲🌺

aymtii

alyaderin1 ben yaşadım, kimseye de ses etmedim. Doğuma girerken eşime “gelcez biz, bekle bizi tamam mı” demiştim ağlayarak. Tek korkum orda tek çıkmak, ya da bebeğimin tek çıkmasıydı hatta güncel olarak da kafamda sürekli deprem, yangın gibi senaryolar kuruyorum, ne yaparım, nasıl korurum çocuğumu diye. Korkunç bir düşünce ama engel olamıyorum. Çözümünü bilmiyorum ama yalnız değilsin

alyaderin1

Kızıma baka baka ağlıyorum bu duyguyu içimden atamıyorum saçmalama kendine gel diyorum olmuyor

kayipbaliknemo

alyaderin1 Evet ben de yaşadım Hormonların etkisi yüzünden. Çok stres oldum kızıma ne olacak diye. Ama siz çok çok düşünmüş kendinizi yıpratmışsınız Karnınızdaki bebişinizi de düşünün O da stresinizden etkileniyor Güzel şeyler düşünün Hiçbişey olmadan yavrunuzu kucağınıza alıp kardeşine göstereceksiniz o anı düşünün

elizinannesi1

Ah çok zor elbette bende aynı duyguları yaşadım son haftalarımda sonrasında yakın bir arkadaşıma açtım konuyu psikolog kendisi beni fazlası ile rahatlattı eğer imkanınız varsa destek almanızı tavsiye ederim sağlıcakla kucağınıza alın bebişinizi

lazzz61

alyaderin1 bende yaşadım maalesef ama o sesi duyuyorsun ya içerde herşey geçiyor hayat ondan sonra başlıyor öyle hisettiğinde bebeğin ile konuş ona stres yükleme inşirah suresini dinle iyi gelecek 😊

susunbebekuyuyo

alyaderin1 bence çoklu doğum yapmış her anne yaşamıştır bu durumu evladını evde bırakıp diğer evladını doğurmak için evden çıkmak çok zor birde ben 2.doğumu yaptığımda pandemi vardı yanımda sadece eşim ve ablam vardı kimseyi kabul etmemişlerdi öyle kendi kendimize doğurduk ama bütün hamileliğim boyunca bunu düşünüp ağladım gece sancım oldu kızım uyurken vedalaştım onunla uyanık olsaydı çok zor olurdu benim için eşime dedim bana bir şey olursa çocuklarım sana emanet ablamdan ablandan destek al annesizliği hissettirmezler zaten ama hep gözün üstlerinde olsun demiştim 🥲🥲🥲 sağlıkla kavuştuk Allahıma çok şükür sizinde öyle olacak hayırlısıyla inşallah 🤲🏻💞💞

Hyesim

alyaderin1 hormonlardan dolayı böyle. Bende ölüm korkusu yoktu ama ikizlerimi doğurduğumda ölürlerse ne yaparım diye düşünüyodum zamanlar geçti tabi. Bu kadar cok düşünmeyin anın tadını cıkarın bence. Kaldı ki evde değil neticede hastanede doğum yapacaksınız. Her türlü imkan var tıbbı destek var. Hem böyle strese girdikce bebekte etkilenir. Biraz gevşemeyi deneyin. Misal hastane odasını süsleyecekseniz süs eşyası bakın filan dikkatinizi başka şeylere vermeye calışın bence 😉

lAmMelodi

alyaderin1
Ben öyle bir halde ameliyat oldum ki sağ çıkamam artık bitdi diyordum.Ama öyle olmadı şükür merak etmeyin boşuna da üzülmeyin❤️

momsipek

alyaderin1 sesaryende bile çok korkuyorum diye konuşup duruyordum doktora korkma bebeğine kavuşuyorsun annesi onu da korkutma demişti o an insana manevi bir güç geliyor gerçekten o korkmasın diye ağlamamıştım ama titriyordum korkudan ilk damar yolumu bile ayarlarken okadar titredim ki açamadılar heryer kan oldu 😞 ama bebeğimi görünce o titreme yerini Sevinç gözyaşlarına bıraktı herşey okadar mucizevi ki kendinizi akışa bırakın kasmayın Allah bir avazda sağlıkla kavuştursun sizi inşallah dualarım sizinle