Kızlar bebeğim 57 günlük ilk bebeğim allahım hepimizinkine uzun sağlıklı ömürler versin inşallah. Çok ilgili anne baba olmamıza rağmen sanki daha çok ilgilenip konuşmam gerekiyormuş gibi eksik kalıyormuşum gibi hissediyorum. Örneğin gün içinde uyanıkken hep onunla olmam gerekiyor gibi geliyor ama tabiki işlerim de oluyor onu kendi haline bırakıp bi şeyler yaparken tek başına etrafa bakınmasına bile kıyamıyorum bazen sanki an kaçırıyormuşum gibi hissediyorum 😂 dışarı çıktığımız zamanlarda tüm ilgimi veremiyorum yalnız hissediyor diye düşünmekten eve gelince hep üzülüyorum. Ne bileyim garip duygular içerisindeyim sadece babası ilgileniyorken rahatım baba sevgisi aldığı için onun dışında kimsenin ilgisi hoşuma gitmiyor beni rahatlatmıyor 😂 şimdilerde de kış geliyor havalar soğudu illaki hasta olacak ödüm kopuyor deli gibi oldum. Bu konuda söyleyeceğiniz her şeyi biliyorum kızlar benim de mantığım tabiki öyle söylüyor bi de diyorum tek çocuk sende mi var kendine gel bir şekilde büyüyecek diye ama ben böyle oldum normale dönmek rahat bir anne olmak istiyorum kafamda hep ailem için kocam ve bebeğim için endişe içindeyim. Ya bi şey olursa ya bize bi şey olursa ya ona allah korusun diye bunu nasıl aşarım burada fazla kafamın içindekileri yazmıyorum inanın obsesiflik bence bu az daha zaman geçsin eğer düzelmezsem psikolojik yardım almayı düşünüyorum bu konuda sizde de böyle oldu mu henüz yeni diye böyle olduğuma inanmak istiyorum ben 😂