asennaa bebekleri uyutmak, kolay uyutmak, uyku eğitimi vermek zordan öte bir şey. İnsanın ömründen götürüyor ve yaşlandırıyor net soyleyebilirim. Benim oğlan aşırı gazi olan bir bebekti. Uyutmak için her yolu denedim ben. Ayakta sallanarak uyur oldu. Başka türlü kabul etmedi yatmayı. O kadar çok şey denedim ki kendi kendine uyusun diye. Yok olmadı. Ağlama krizleri, beni vermeler, yorgunluk, uykusuzluk, gerginlik.. Mecbur yine salliyordum napim. Sağlık sorunlarım var benimde. Mecbur kaldım sallamaya ama. İnanın ömrümden ömür gitti. 1,5 yaşında konusarak, yanında olarak, anlatarak, bazen yanına uzanarak oturttum uyku eğitimini. Tabi kolay olmadı. Ne kadar konuşursam konuşayım dinlemiyor. Alıştıgi neyse onu istiyor. Bir süre ağladı caresiz. Yanından ayrılmadım ama hiç. Ağladı agladi sakinlesip uyudu. Sonra alıştı. Öyle zaman geldi yatağına koyup iyi geceler diyip odasından çıktım. Yarım saat güldü kendi kendine konuştu uykuya geçti hep ama malesef bu saltanatim kısa sürdü. Yatağından kendi kendine inmeyi öğrendi ve artık yatağına bırakınca benden önce inip yanıma geliyor. Uyuyamıyorum kesinlikle. Tükenmiş durumdayım kisacasi. Simlerde 27 aylık oldu. Anlamsız ağlama krizleri, her şeye saldirmalar, aşırı hiperaktiflik, eline geçeni atma, kırma, dağıtma eğilimleri çok. Sinirlerim aşırı yıpranmış durumda. Fakat her çocuk aynı olacak diye bir kural yok tabi. Sizin ki henüz çok küçük. Bir deneyin uyku eğitimini ama sonuç alır mısınız emin degilim. Benim gibi sil yeni başa dönmeyin de. Sevgiler🌹