Bir psikolog olarak seanslarımda ve çoğu hayatta gözlemlediğim bir analizi paylaşacağım siz ne düşünüyorsunuz?
Gördüğüm, anladığım kadarıyla en büyük sorunumuz sevilmemek değil sevildiğini hissedememek. Sorsak herkes herkesi seviyor ama bu sevgiyi hissettirmekten öyle bir kaçıyoruz ki… Herkes sevilmediğini değer görmediğini söylüyor peki ne yapıyor? Aynısını yapıyor diğerlerine. Belki bilerek belki bilmeyerek… Bu döngü kırılmalı.
Sevgi nasıl hissettirilir?
Nasılsın, iyi misin? diyebilmek
Sen bunu seversin diye yaptım.
Bir şeye ihtiyacın var mı? Ya da buna ihtiyacın vardır biliyorum. (ihtiyacın olursa söyle çok yanlış. Söyleseydin yapardım çok yanlış)
Ben buradayım.
Kendin halletmek zorunda değilsin yükünü paylaşalım.
Senin için ne yapabilirim?
Teşekkür edebilmek
İyi ki varsın diyebilmek
Seni biliyorum, seni tanıyorum ve seni düşünüyorum’ u gösterebilmek gerek.
Peki bunlar olmadığında ne oluyor? İnsan insandan uzaklaşıyor, yalnız kalıyor, kızıyor, küsüyor ve ucu bucağı görünmeyen sorunlar ortaya çıkıyor… döngüyü kırın, bugün bu döngüyü kırmak için en doğru gün. Gün bugün.