Çocuklar babalarını istemiyorlar

Busemertt

3 yaşında oğlum ve 16 aylık kızım var. Anne varsa babaya gitmezler çoğu çocukta olduğu gibi bunda bir problem yok. Eşim çocuklar doğduğundan beri nöbet usulü çalışıyor. Son 1 senedir nerdeyse eşim eve geldiğinde çocuklar ağlıyorlar niye geldi diye. Sarılsın öpsün istemiyorlar. Oyun oynamak istemiyorlar anca hoplatıp zıplatırsa bişey demiyorlar. Oğlum açıkça seni sevmiyorum diyor babasına. Dün gece artık kriz çıktı ikisi de onunla uyumak istemiyor morarana kadar ağladı oğlum. Hep böyleydi bu ama son 1 senedir çok şiddetli. Eşim artık çok kafaya takıyor evde huzur kalmadı diyebilirim. Eşinde hiç mi sorun yok derseniz tabiki var ama ona anlatacağıma duvara anlatsam daha iyi anlar hiçbir sorun olduğunu düşünmüyor. Çocuklarla birebir vakit de geçirir ben bazen çocuklara söyleyerek ve arkamdan ağlatmayarak bir yerlere giderim. Gözüm arkada kalmaz çok güzel bakar her akşam parka çıkarır oynar. Ama evde adam dikey duramıyor hep yatıyor 2 dk sonra uyuyor oyun oynarken. 5 senelik evliyiz 5 senedir her gün başı ağrır sırtı ağrır şimdi oğlumuz oyun istese gel sırtımda yürü diyor. Bu bizim ilişkimiz için de problem ağzından hayırlı tek kelime çıkmaz hep olumsuz ihtimaller olumsuz şeyler hep bi yakınma hali ya da uyku hali. Bir gün olsun hadi bugün de şuraya gidelim havanız değişsin dememiştir ama ben gidelim dersem de yok demez götürür. Geçen ay izin aldı maddi olarak sıkışığız ben izinde olduğum için ama çocukların ilgi alanına göre yakınlarda değişik müzeler sevebileceği ilginç yerler bulup kendimizi gezdirttim iyi de yapmışım çocuklar çok mutlu oldular hala anlatıyorlar herkese. Oğlum bunun farkında ama nerdeyse her gün anne bizi her yere götürüyorsun der sarılır oğlum baban götürüyor bizi dememe rağmen. Daha anlatsam çok anlatırım da sıkmak istemiyorum. Dediğim gibi eşime göre kendisinin yaptığı birşey yok (belki bu saydıklarımla alakası bile yoktur gösterdikleri tavırların onu da bilemem) ama bu çocuklar niye böyle yapıyor nerde yanlış var diye düşündüğü de yok sadece çocuklar böyle davranınca kızıyor. Aslında hiç karışmamam gerekir sonuçta baba olarak onun çözmesi gerekir ama ben düşünmeden edemiyorum. Başına gelen var mı ya da uzman biri ? Neden böyle yapıyordur çocuklar ?

ikibebelianne

Busemertt .

ddenzege

Busemertt sizin esınıze yaklaşımınız nasıl acaba ?bnmde oğlum 2 buçuk yaşında . Bir ara hıc öpmezdi öpmek ıstemezdı eşime hiç gitmezdi . Eşimde çok ilgili degıldır açıkçası zaten vardiyalı çalışıyor .ama sanırım oğlumda benı izliyor benden gormedıgı ıcın sanırım hıc yapmıyordu. Eşim işten gelıcne işe gıderken sarılıp öpüyorum özellıkle oğlumun yanında yapıyorum . Oğlum da başladı . Hele işe gıderken babasını öpemesin kıyamet kopar :) esım otururken yanına gıderım sarılırım öperım ,oğlumda koşar babam der sarılır öper . Acaba bu sekılde denesenız , yanı çocuklara sızi örnek alsa ben çözümü bu sekılde buldum :)

daha_ben_buyumemisken

Busemertt bizde aile sarılması yaparız sarılıp zıplamak gibi bişi. Hepimizin bir takım olması mesajını verin. Bu arada eşinizin tüm planlara uyması bence yeterli erkekler kendi kendine plan yapmakta iyi değil

ikibebelianne

ikibebelianne .

ikibebelianne

ikibebelianne a

ikibebelianne

ddenzege her geldiğinde koşuuun babanız gelmiiiş diyerek koşup sarılıyorum hoş geldin hayatım diye gönderirken de öyle bu şimdiye has bi durum değil hep böyleydi hep böyle gördüler yani. Çocukların yanında kavga etmemeye çalışıyoruz bizim gülüşmemizi sarılmamızı da görüyorlar. Bana babalarına dair kırıldıkları ya da bekleyip bulamadıkları bişey var gibi geliyor. Bir de ben eşime içten içe kırgınım bazı konularda bunu çok da konuştuk eşimle artık tamam bu adam böyle deyip kabullendim kimse dört dörtlük değil o yüzden günlük hayatımıza da yansıtmıyorum bunu. Ama çocukların bunu bildiğini hissettiğini düşünüyorum. Bazen bir rüya görürüm çok korkarım mesela sabah kalkar kalkmaz daha kimseye bahsetmemişken oğlum aynı rüyayı anlatır ben rüya gördüm diye ya da onlar uyuduğunda bi yere gidecek olurum hiç bahsetmem ama sabah sorar sen şuraya mı gideceksin bugün diye. Acaba bunu mu hissediyorlar diyorum kendi kendime

ikibebelianne

daha_ben_buyumemisken nerdeyse her gün ikimiz de çocukları kucağımıza alıp dans ediyoruz yine onda durmak istemiyorlar ancak uçurursa hoplatıp zıplatırsa duruyorlar. Yani plan gibi konuları zaten koydum bi kenara bunları kabullendim ama misal eski bilgisayarın hard diskindeydi oğlumuzun bütün bebeklik resimleri ve hard disk Şuan çalışmıyor. Öyle üzüldüm ki anlatamam benim ilgilenebileceğim bi konu da değil anlamıyorum bu işlerden ama kendisi piri bu işin. Üstüne düşüp resimleri kurtarsa havalara uçarım ki yalvarıyorum da nolur resimleri kurtar diye. Ama umrunda değil ben zorla yaptırtıcam mesela. Bunun gibi şeyler. Bizim için bişey yapmaması sizi seviyorum size değer veriyorum dedirtecek bişey yapmaması. Bir de diğer yanıtımda da yazdım çocuklar acaba hissediyor mu bunu diye. Çünkü daha hiç kimseye hiçbişey söylemeden kendi kendime bile konuşmadan oğlumun bana söylediği çok şey oldu.