Kızlar çalışmıyorum ama 6 aylık bir bebeğim daha var ve kızım 24 aylık çok zor bir çocuk bu kararı vermek kolay değil ama ikimiz için de iyi gelir dile dusunuyorum. Mahallede hic arkadası akranı yok. Evdeyiz hep fırsat bulursak çıkıyoruz yoksa yok belki biraz sosyallesir diyorum iyi gelir birseyler öğrenir ben evde yetemiyorum. Psikolojim bozulmak üzere bugün çok bağırdım kızıma çok korktu simdi babasına verdim ben bebisi uyuttum ağlıyorum. Olduğmuz yerde 17 yıllık bir kurum var gayet iyi kurum yemekleri kendi yapıyor, poğaca borek hep kendileri. Hergun ilikli kemik suyu çorbası, ev yoğurdu, ev salçası derken. Ama bir tarafım küçük hala diyor ama hepimizin iyiliği için olması gereken sizce de bu değil mi 🥺