Merhaba hanımlar şu an o kadar doluyum ki içimden çığlıklar atmak geliyor. 3.5 yaşında bir kızım var aşırı çekingen, bağımlı, korkak ,inatçı ,pasif ,hareketsiz vs.Ben bunlardan artık bıktığım için oyun terapisine başladık. Terapi biraz işe yaradı daha doğrusu bazı konularda. Yine de hep iki ileri bir geri şeklindeyiz. Verdiğim emeği çabayı bir görseniz doğduğundan beri hep onun gelişimi için çabaladım bütün planlarımı her şeyimi ona göre yaptım . Güzel bir çocuk olsun güzel bir çocukluk geçirsin diye uğraşırken her şey nasıl bu kadar ters tepti gerçekten çok üzülüyorum. Örnekler veriyim mesela her konuda benimle inatlaşır neyse bunu çoğu çocuk yapıyordur. Asla kendi kendine oynamaz ya da oylanacak bir şey bulmaz . Sosyal anlamda zaten sıfır. Çocukların arasına karışmaz onlarla oynamaz . Bugün oyun alanına gittik . 3-4 çocuk vardı ne güzel kendi kendilerine oynuyorlar eğleniyorlar bu geçmiş kenarda yatıyor . Gittim çocuklarla tanıştırdım onlara çağırın hadi oynayalım deyin dedim yaptılar ama asla katamadım. Bu anlattıklarım çok çok ufak bir kısmı .Sağlığı yerinde tamam çok şükür bin şükür ama. Diğer çocuklardan farklı neden neden diye soruyorum düşünüyorum hep ama bir sebep bulamıyorum. Bu arada konuşması ,iletişimi çok iyi ama neden böyle ?