Kızım 9 aylık. Doğdu doğalı resmen kendimi eskiden nasıl biri olduğumu neyi sevdiğimi vs. Unuttum. Bütüüünn herşeyim onun üstünde 40lı bebekle oyun oynuyordum resmen. Yemiyordum içmiyorsun beşikte bile koyup tuvalete gitmiyordum. Hep beni unutur kaygısı vardı lohusalık biraz zor geçti. Şimdi biraz dillenir oldu gezmeye alıştı emzik tuttu ben sallamaya alıştırmadım sarılıp uyuyoruz. Ama ne yaparsam yapayım bi eksiklik duygusu, örümceğe koyuyorum aman ilgilenmedim mi oyuncak verıyorum aman ben mi oynasaydım emzik tutuyor aman vermeyeyim iletişimi bozulmasın tv açmayın ha şunu yapmayın bunu yapmayın , ille kendimi onunla oynamaya mecbur hissediyorum ve günde 1 kez yemek yiyip 1 kez tuvalete gittiğimi saçımı ta yatarken topladığomı fark ettim. Toplum baskısı beni boğdu boğdu duvara attı artık. Ne yapicamı şaşırdım. Zaten günlük aynı şeyleri yapıyoruz! Bazen boğuluyor gibi oluyorum