yagmur2222 1.Sembolik Dönem (2-4 yas)
Eylemden düşünceye geçişin ilk adımıdır. Dil gelişimi oldukça hızlıdır. Bu dönem çocuklarının hayal güçleri de gelişmiştir. Çocuk yapmış olduğu eylemleri içselleştirir ve sembolik şemalara dönüştürür. Göz önünde olmayan nesneleri sembollerle gösterir. Kullandıkları sembollerin anlamları çoğunlukla kendilerine aittir. Mantıkları değişken ve yüzeyseldir.% 80 ben merkezlidir.
a. Büyülü düşünme
Az gelişmiş bilince karşı çok gelişmiş hayal gücünün sonucu ortaya çıkan düşünce şeklidir. Çocuklar bazen hayalle gerçek ayırımı yapamayabilirler. Rüyalarını gerçek sandıkları da olur. Sihirli düşünme → sembolik oyun ve canlandırmacılığı ortaya çıkarır.
b. Sembolik Oyun
Çocuğun bir nesneyi amacının dışında kullanarak oyunlaştırmasıdır. Yani çocuk o anda ortamda var olmayan nesne-kişi yerine başka bir sembol kullanır. Hayali arkadaşta bu kapsamda alınabilir. Hayali arkadaş insan yada hayvan olabilir.
c. Animizm/ Canlandırmacılık
Çocuğun canlıya cansız muamelesi, cansıza canlı muamelesi yapmasıdır. Çift yönlüdür.
ç. Benmerkezcilik
Çocukların olayları başkasının bakış açısından ele alamamasıdır. Bu durum gündelik yaşamda farklı şekillerde ortaya çıkabilir. Benmerkezci düşünme->monolog, toplu monolog paralel oyunu ortaya çıkarır.
d. Monolog
Çocuğun tek başına oyun oynarken yapacaklarını kendi kendine mırıldamasıdır. İletişim amaçlı değildir. Çocuğun oyununa dilliyle, sözcüklerle tempo tutmasıdır.
e. Toplu Monolog
Çocukların bir arada olmalarına rağmen, kendi kendilerine konuşmaları, birbirlerini dinlememeleridir. Yani çocuklar aynı anda farklı şeylerden konuşurlar.
f. Sembolik İşlev
Sembolleri kullanabilme yeteneğidir. Çocuk hiç göremediği nesneleri ve kavramları kullanabilir.
g. Paralel Oyun
Çocukların bir arada olmalarına rağmen kendi kendilerine oynamalarıdır.
h. Kişilerin sürekliliği
Çocuğun, diş görünümdeki değişiklik ya da benzerlikleri ne olursa olsun kişileri ayırt edebilmesidir.