Merhaba.
Okulların açılmasıyla işe başlayacağım, öğretmenim. Oğlum iki yaşında. Henüz tuvalet eğitimi yok, yarın başlayacağım inşallah. Okullar açılana kadar hallederiz diye düşünüyorum. Benim baştaki düşüncem kayınvalidemin bakmasıydı. Çünkü kreş için küçük gibi, bakıcılarada ne derece güvenebilirim bilmiyorum. Ancak maalesef bunu ne eşim kabul etti ne kayınvalidem. Aslında İzmir’de yalnız yaşıyor ve çalışmıyor. Vakti çok ama istemedi keza eşimde istemiyor. Dolayısıyla ona olan ümidimi yitirdim ama zor durumda kalırsam geleceğini düşünüyorum yinede. Eşimin bir iş arkadaşının eşi var. Çocuk gelişimi mezunuymuş ama çalışmıyormuş. Eşim eğer sen kabul edersen onlar teklifi kabul etmeye dünden razı diyor. Henüz tanımıyorum ben kendisini. Oğlumun kreş için küçük olduğunu düşündüğüm için bu seçenek bir noktada mantıklı geliyor ama bir noktada da evi ve çocuğu nasıl güveneceğim diye düşünüyorum ister istemez. Kreşte sosyalleşmesi açısından harika bir deneyim olur ama kıyamıyorum sabahın köründe benimle yollara düşecek olmasına. En azından bir sene sonra kreşe daha hazır olurmuş gibi geliyor. Çalışan anne olmanın zorluğunu bolca hissettiğim günlerdeyim. Özel sektörde olsaydım eğer çoktan istifa etmiştim muhtemelen. Eşimin arkadaşının eşini denemeye karar verdim gibi. Ancak oğlum ona alışana kadar ve ben tam anlamıyla güven sağlayana kadar kayınvalidemi davet etmek istiyorum. Gelmeyebilir ama geleceğini ummak :) Bu bakacak kişi açısından bir sorun teşkil eder mi? Birde ücret ve sigorta konusunda ne yapmalıyız deneyimli annelerin fikirlerini istiyorum. Henüz ders programım belli olmadığı için saat aralıklarım belli değil ama olabildiğince rahat tutulmasını rica edeceğim idaremden. Ücret konusunda ne kadar teklif etmeliyim? Kendisinden bir teklif istemem daha mı doğru olur?