sena1111 ah benim canım. Bundan 3 ay önce aynen senin gibiydim. Hiçbir yere sığamazdım. Biri gözüme baksa ağlardım. Yanımda kalabalıktı ama sadece kocamı istedim. İşten gelirdi onu görünce öyle bi ağlardım ki. Kızımı emzirirken de ağlardım. Kısaca hep ağlardım 😂 bende senin gibi hiç geçmeyecek diye düşünüyordum. Hayatım bitti, artık kocamla rahat rahat zaman geçiremeyeceğiz, ben hiç eskisi gibi olamıycam diye düşünüyodum. Allah affetsin bazen keşle biraz daha sonra yapsaydım. Neden çocuk yaptım diye bile kendime kızıyordum. Bebeğimi görmekten bile korkuyordum. 😬 Emzirmek bile zoruma gidiyordu. Sadece onu koruma iç güdüsü vardı içimde. Anne olamadım diye düşünüyordum. Hatta o kadar kötü oldum ki stresten vücudum döküntü yaptı. Kaşınmaktan helak oldum. 🥲 Bende senin gibi acaba normal mi diye hep buralara yazdım. Eski yazılara bakabilirsin hatta profilimden. 😊 Ama şimdi ne oldu biliyor musun? Resmen anayım ben ana diye dolaşıyorum. Hele bi bebeğin biraz büyüsün. Sana gülümsesin. Diyeceksin ki bu nasıl bir mucize. İçin gidecek. Her şeyden önemli gelecek. Hayatın olacak resmen. Çok seveceksin çoooook. Hatta bazen kıskanacaksın bile insanlardan. Uyurken fotoğraflarına bakacaksın. Öyle özleyeceksin. Dünyada hiçbir nimet yokmuş evlattan güzel. Anasının balı kızım. Anlatırken iştahım kabardı kızıma😂 kısaca çok geçici. 20 günden sonra hafifleyecek. Gör bak ilerisi daha güzel. Onla bir şeyler yapmak çok güzel. Artık ailecek takılacaksınız. Sana tek önerim eve tıkanıp kalma. Korkma. Emzir evde. Çık bi kaç saat dolaş. İnan ki 40 çıkmayan bebekle gezmek daha kolay. Zaten hep uyumak ister şimdi o. Onu kendi hayatına dahil et. Hayatını onun için değiştirmek yerine. Her şey geçecek.iyi ki olmuş diyeceksin. İyi ki gelmiş. Kokusu huzur olacak sana. Rahatla. Nefes al canım benim. Sen harika bir anne olacaksın inşallah 🤲🏻❤️