Esramry kızım 22 aylık oldu. Çok şükür bülbül gibi şakıyor. Ben de ekransız ve bol kitapla büyüttüm. Markette oyuncak görür istemez, kitap görür “en sevdiğim” diye çığlık atar.
Gelelim sorunuza. Bir süre önce kızım da işaretle işini görüyordu. Her şeyi anlıyor, gösteriyor, biliyor ama hepsini konuşmuyordu. Ben her seferinde ona şunları söyleyerek konuşmaya teşvik ettim:
-işaret ederek gösterme. Sen onun ne olduğunu biliyorsun. Konuşarak anlat.
-ııı,ııı dediğinde hiçbir şey anlamıyorum. Bana söylemek istediğini konuşarak anlat.
-sen çok güzel konuşabiliyorsun, işaret etme. Söyle.
-o gösterdiğinin ne olduğunu biliyorsun. Bildiğini ben de biliyorum. Onun ne olduğunu söyle, öyle anlat.
Bu tip hem motive edici hem yol gösterici şekilde konuşarak konuşabildiğine inandırdım. Özgüveni olunca hepsi çorap söküğü gibi geldi. O kadar az kelimesinde hata var ki şimdi. Koca insan gibi konuşuyor. Parkta konuştuğunu duyan anneler beni durdurup nasıl böyle konuşuyor, ne yaptın diye soruyor.