15 aylık kızım ve 1.5 haftalık kızım var 1 haftadır eşim evdeydi çok yardımcı oldu saolsun ama yanında biri olunca insan beklentiye giriyor bugün eşim ise gitti ve ben yetersiz olduğumu bugün anladım tek başıma ağlayıp durdum kızım atak zamaninda herşeye ağlıyor sabah 6 dan beri uyanigim öğlene kadar bı şekilde hallettim büyük kız öğlen uyudu normalde 3 saat uyurdu bugün uyumadı uykusunu alamadığı için anamı ağlattı memede küçük kız büyük kız elimi tutup bütün evi dolastirdi ne istediği belli değil bı yandan kucakta gaz cikaridgin küçük kızım bı yandan büyük kıza makarna hasliyorum bı taraftan ortalığı topluyorum ay çok zordu en son büyük kız ağlayınca bağırdım bu sefer bagirdiginbicin vicdan azabından ağladım düzeni nasıl daha hızlı oturtabilirim ne zaman geçer bu durum tek başıma bı şekilde ayar çekmem lazım çok zor uykuya direniyor dış mi geliyor anlamadım azı dislerin hepsini çıkardı aslında ne atağı bu of yani ilk defa kendimi bu kadar güçsüz hissettim ikisine birden yetmeye çalışmak çok yorucu kv dibimde oturuyor dün tersledim diye küstü normalde yardım ediyor yani tanı herşeye karışma muhalefet olma hakkında buluyor bu yüzden sinirleniyorum neyse ailem desen 2 saat uzaklıkta benim için önemli olan bir an önce tek başıma 2 çocukla bı şekilde durumu normalleştirmek nasıl yapicam bı bana el atın kızlar benim gibi olan varmı yani durumu nasıl atlattiniz belki şuan lohusayim diye normal düşünemiyorum kendimi eksik hissediyorum yardim lutfen