Merhaba kızlar, oğlum 23 aylık. Sakin görece söz dinleyen huzursuzluk yapmayan bir bebekti. 3 hafta öncesine kadar.. 10 günlük bir hastane de yatma süreci yaşadık benceb biraz da onun etkisi var ama şiddetli diyebilecek kadar 2 yaş sendromu başladı. Özellikle uyku konusunda beni çok zorluyor, uyumamak için o kadar direniyor ki. Kıyametler kopuyor en son ağlaya sızlaya zorla uyuyor. Bütün uyku düzenimiz alt üst oldu. Bıraksam sabaha kadar uyumuyor onu da denedim.. İnatlaşma, ağlama vs onları görece hafif geçiriyoruz çünkü ciddi bir şekilde tavrımı koyup geri adım atmıyorum. Hastane sürecinde süreç uzadıkça telefona da maruz kaldı ekstra hırçınlaştı.. Telefon istiyor ve ağlıyor bunun için, yürümek istemiyor sürekli kucak kucak kucak. Örneğin bu akşam onun için dışarıya çıktık ve kucak için kıyameti kopardı ağladı yerlere attı kendini. Çocuğumu tanıyamıyorum artık 😵 size sorum ne zaman geçecek veya 3 de daha mı zor olacak değil. Okuduğum bütün postlarda buna şükret şu daha kötü öbürü ondan kötü yazıyor. Benim merak ettiğim şey bu durumu nasıl yönetmem gerektiğini. Artık kafayı yicem, nr yapmam gerekiyor. Oğlumda da bende de en hafif yarayla bu süreç nasıl geçer. Artık son 2 gündür küçücük çocukla inatlaşmaya başladığımı farkettim çok çaresizim . Bunu asla istemiyorum, travma kalır beni istemez diye korkuyorum..