Anne Olmak

neslihanuz1

Kızımı yeni doğurduğumda her anne gibi lohusa psikolojisi ile bu çocuğa nasıl bakıcam diye çok korkuyordum. Sonra rutine alışınca bir de bebeğim çok şükür kolik bir bebek olmadığından ona bakmak en sevdiğim şeylerdendi. Ama bu 2 yaş 3 yaş sendromları beni çileden çıkarmaya başladı. Sinirli bir insan olmaya başladım hareketliliği söz dinlememesi , hala uykusuzluk hem anneliğimi sorgulatıyor hem de çocuksuz hatta bekar günlerimi özlemeye neden oluyor. Kendime de kızıyorum bu çocuğun güzel bir anneye ihtiyacı var . Büyüyünce geçiyor mu anneler . Biraz uzun oldu ama 😥

Demetbulut

neslihanuz1 evladinizi Allah bağışlasın.. büyüdükçe geçiyor fakat bir taraftan da onlar büyüdükçe dertleri de büyüyor 13 yaşında kızım 4 buçuk yaşında oğlum var .. 13 yaşındaki ile iletişim kurabiliyorum anlatıyorum .. ama 4 buçuk yaş küçük ergen istediğin kadar konuş anlamıyor yada anlıyor işine gelmiyor annelik çok uzun ve sonu gelmeyen bir yolculuk .. ne olursa olsun keyfini çıkartmak lazım geçen günler geri gelmiyor çünkü

ppzeynep

neslihanuz1 11 yaş kız, 4,5 yaş oğlan ve 2 yaş kız annesiyim. Sendromlar geçiyor ama her yaşta farklı zorlukları illaki olmaya devam ediyor. Bu süreçte siz de alışıyorsunuz tempoya. Zaten annelik böyle bir süreç. O geçsin, bu geçsin diye beklemekle çoook hızlı geçiyor zaman ama annelik sorumluluğu ve vicdan yükü çok fazla olduğundan en sorunsuz zamanda bile biz bir sorun arıyoruz kendimize. Yapımız bu.

neslihanuz1

Öyle gerçekten inşallah gerçekten anne olunca anlıyorsun ☺️