Bu böyle öylesine içimden geldi yazısı, bebeğim 6 aylık ve gitgide her şey zorlaşmaya başladı benim açımdan bana yapışık gibi sürekli kucak istiyor sürekli ilgi uyutmamız ayrı bi olay uykusu aşırı hafif çıt sesine uyanıyor pilates topunda belim kopuyo artık her gece diyorum yarın çok daha iyi olucam ama olmuyor en iyi anne olayım istiyorum o bunu sonuna kadar hissetsin istiyorum ama insanım dayanamadığım noktalar oluyor yoruluyorum yorulup ağlıyorum karşısında ağlayınca daha çok üzülüyorum kendime kızıyorum niye dayanamıyorsun diye niye sabrın mı yok diye ama tek başımayım eşim eve gelince alıyor ama olmuyor yetmiyor. Gündüz bi tuvalete bile gidememek duşa girememek kahvaltının 2 saat sürmesi her şey çok zorluyor temizlik vsyi saymıyorum bile onlar yarım yamalak. Nasıl iyi anne olunur nasıl daha iyi olunur bilmiyorum uyuttum çocuğu bin bir ağrıyla eşimle de kavgamı ettim yattım her şey üzerime geliyor kimse beni anlamıyor gibi hissediyorum