Kızlar merhaba kamuda çalışıyorum çocuğum 2 yaşına girmek üzere, 15 aylıkken işe başladım, annem bakıyordu işten 4 te çıkıyorum öğle araları eve geliyorum böyle böyle 2 yaşına getirdik şükür akşamları sürekli oyun oynadık ev temizliği filan umrunda olan bi kadın değilim hep çocukla vakit geçirdim yardımcı birilerini çağırıp çözdüm ama ben çocuğuma doyamıyorum onu farkediyorum o mutlu oyun grubuna da gidiyoruz birlikte anneannesi de götürüyor oyun grubundaki psikologlar herşeyin yolunda onun iyi göründüğünü söylüyor ama ben daha fazla vakit geçirmek istiyorum kendisiyle en azından yanında olmak istiyorum.
tüm bu hikayenin dışında 2. Bir çocuk da istiyorum çünkü çok seviyorum çocukları ve kalabalık aile seviyorum. Oğlum çok naif bir tip. Hareketli evet ama çok insancıl bir çocuk. Kardeşe doğru hamlelerle çok rahat adapte olabilecek bir çocuk.
Şimdi ben bunların hepsini birleştirince 2. Çocuğa hazır hissediyorum kendimi ama bu süreçte acaba ilkini ihmal etmiş olur muyum. Şimdi karar versek en iyi ihtimalle 3 yaş olur aralarında o da nasipse. 3 yaşından sonra hayalim birlikte Yanyana kucak kucağa 2 çocuğa sarılmak. Sizce bu yapılabilir birşey mi? iş, meslek hayatımda hep olacak.şuan başta oğlumun nasipse çocuklarımın yanında olmak istiyorum. Oğlumla birlikte aramıza katılacak yeni üyemize alışmak istiyorum. Sizce böyle bir plan yapar da nasip ederse Rabbim oğluma haksızlık yapmış olur muyum onla daha çok vakit geçireyim derken daha uzak kalır mıyım?
Bu arada eşim de yardımcı olan bir baba öğreniyor yani. Annem de yine aralarda destek atarım kriz zamanlarında gelir giderim diyor.
Yorumlarınıza açığım