babyboy_35 ay eskiden ne nazlıymışım bi yerim ağrısa günlerce kıvranırmışım şimdilerde hastalıktan ölecek duruma da gelsem dayan sabret bekle geçecek diyorum geçen hastanede serum takıldım taksi bekliyorum ama nasıl başım dönüyor eşime dedim benden haber al çocuğu çalmasınlar düşer kalırım bişey olur öyle korktum ki gözlerimi bön bön acıyorum bayılmiyim diye eve kendimi zor attım koltukta kendimden geçmişim ya diyorum dışarda bayılsaydım kızımı götürürler miyd napardı kaybolur muydu korkar mıydı bi yerden sonra düşünmekten beynim patlıyo annelik çok zormuş güllük gülistanlık görürdük hep dışarda içine girince bu neymiş böyle dedim