İlk bebeğim 5 buçuk aylıkken hamile kalmışım .Şimdi buyugu 2 yaş 2 aylık biri bu ay bir yaş olacak.Aralarinda 14 buçuk ay var .Gerçekten kabus gibiydi.İki bebek ikiside ağlıyor iki tane bez degsitiriyosun iki tane mama yapiyosun biri kucağımda uyuyor biri ayağımda.Ben su günlere nasıl geldim gerçekten Allah yardım etti.Yoksa çok zordu benim gelmem
Birde tek baktım ben.Eşim sağolsun akşam işten geldikce evde oldukça yardım etti.Berbaer büyüttük diyebilirim ama oda günün büyük kısmı işteydi.
Bence bir bebeğin küçükken yeni bir bebeğe sahip olmak hem kocanla iliskine ,hem kendine ,hemde bebeklerine haksızlık.Mesela büyük oğlum küçük oğlumun doğduğu gün yürüdü.Tam parkta oynama zamanı ama kardeşi olduğu için ve ben de yeni doğum yaptığım için parka çok çıkamadı.Sonrasi zaten kıştı.
Küçüğü için de abisi gibi saatlerce kucağımda kalamadı.Altini aldım yedirdim gazını çıkarıp uyuttum.Anne kucağından sıcağından mahrum kaldı.Ben zaten koca bı enkaz.Yetememe , aynada kendini beğenmeme,eski halini özleme..
Ee bunlarin eşine yansımasını söylemiyorum bile.
Sen kendine yetemiyosun ki eşine ne vereceksin.
Şuan sorsan iyiki olmuş.Kolayladim.Buyuduler beraber gülüp beraber oynuyolar .Ve o gülüşleri benim bütün cefalarimin sefası.
Ama gel gör nasıl oldu 😌