Koşuuun koşun bana çözümü olan Allah rızası için yardım etsin 😂
Oğlum 1,5 yaşında ve sanırım 2 yaş sendromu dedikleri büyüme krizlerine geçiş yaptık. Çok zorlanıyorum arkadaşlar, geceleri ağlamalar mı desem, gündüzleri bir şeye sinirlenip oyuncaklarını atıyor, benden bir şey istiyor olmaması gereken bir şey mesela hayır diyorum direk bağırmaya kendini sıkmaya ve ağlamaya başlıyor. Olmazı güzelce açıklıyorum ama yapmak istediği için asla susmuyor. Güzellikle söylüyorum olmuyor, bırakıyorum ağlıyor içim rahat etmiyor. Şuan ömrümün %50lik kısmı gidiyor yani. Her yeni gün bi korkuyla kalkıyorum artık bugün ne yaşıcaz acaba diye. Ben arada kızınca bağırıyordum hemen saklanıyor gözlerini falan kapatıyor böyle sonra ağlıyor gücüne gidiyor. Bağırmak çözüm değil evet ama vallaha kendimi sıkmaktan şakaklarım ağrıyor 🤕 en son kendimi tutamıyorum. Her istediğini yapınca da afedersiniz bokunu çıkartıyor.
En basit örnek; çiçekleri hep beraber sularız, ben yardım ederim ona aferin oğluma çiçekleri suladı deyip öpüyorum mesela, sonrasında tekrar yapmak istiyor çiçekler doymuş diyorum başlıyor kıyamet.
Kısacası selam verince borçlu çıkıyoruz. Kızarak, ağlatarak değil de en basit yolla nasıl önüne geçebilirim bu durumun ?
Yaşayanlar yardım etsin lütfen eşimde kızdı bugün yazık yavrum baya ağladı anlattım baban bu yüzden kızdı diye anladığını sanmıyorum 🙄🙄