2 çocuklu hayatı nasıl kolaylaştırabiliriz

alpege7

Kızım 3 yaşında şimdi de 1 aylık bebeğim var kardeşi oldu. Tek destekçim annem ve eşim
Ama öyle bile olsa cok zor. Eşim gün boyu yok zaten çalışıyor akşamdan akşama görüyoruz
Annem de 65 küsür yaşında haliyle yorgun düşüyor. Ona haksızlık etmiş gibi hissediyorum hic dinlenemiyor bizim yüzümüzden. Normalde çalışan biriyim. İşim gereği vardiyalı çalışıyorum gece sabaha kadar nöbetlerim oluyor bazen. Ama tek çocuğum varken rahattı. İzin günlerimde kızımı alıp eve giderdim zor zamanları aştık 3 yaşında olunca iyi kötü yine yürütüyordum. Birlikte hareket etmek cok kolaylaşmıştı. Şimdi bi bebeğimiz daha olunca daha yeni olduğu icin mi bilmiyorum cok stresli oluyorum bazen.
Kızımla annem bizdeler. Arada kızım da ilgi bekliyor haklı olarak ama ben yeni olduğu icin zorlanıyorum onunla ilgilenmekte. Yorgun uykusuz olabiliyorum. Annemden Allah razı olsun hakkını asla ödeyemem yanımda . Ama inanın hani diyorlar ya annen var nasılsa destekçin bakar hazır bakıyorken 2. Yap büyürler diye hiç de öyle olmuyor o işler.
Eşimin kardeşleri bekar. Lafta destek olunacaklardı ikisi de. Ama bebek doğunca kayboldukar ortadan kendi kafalarına göre takılıyorlar. Bu bile beni cok üzdü . Çok kırıldım. En cok desteğe ihtiyacım olan zamanda kayınvalidem zaten arazi. Bakmayı bırak kendine hayrı yok arada nadiren gelir kahve çay içer gider evine. Kayınpederimde öyle.
Kendi annem babam el pençe yaşları da var haliyle dinlenmeye ihtiyaçları var onlarında ama maalesef benden ötürü dur durak yok :((
görümcem ben hamileyken gelir giderdi vakit geçirirdi bol bol oturur kalkar yer içerdik gezerdik. Bebeğim doğsun olsun diye ağladılar biz varız hallederiz bilmem neler havada uçtu. Bebek oldu kayıp iyi zamanda varken ihtiyacım olan zamanda kayboldular.
Bişey dediğimizde de ağlayıveriyo hemen üzülüyo ama icraat yok ne geliyo ne gidiyo
Ben mi saf salağım anlamadım. İnsanlar neden hnöyle yaa
Siz olsanız napardınız? Resmen bunalıma giricem o derece kötüyüm. Geçen mastit oldum ateşim çıktı 39,5
Soluğu acilde aldık serum takıldı. Annem iki çocukla evde kaldı . Mecbur aradık da öyle geçti bizim eve. Ama muhtaç olduğuma bile kızdım kendime. Mecburiyetten annem icin aramak zorunda kaldık. Çok sinirlerim bozuk içten içe az ağlamadım yakınmadım.

Nilperim

alpege7 birisi 18 aylık diğeri 37 aylık iki bebeğim var ve araları 19 ay. Bebeğim doğduğunda lohusalığımı 2 bebekle tek geçirdim ve kafayı bugün de yemedim diye günü bitirirdim. Hastane vb işlerde 2 çocuğu da yüklendik götürdük sıfır destek aldık. Eşimim ailesi
Sehirdısında yasıyor ama zaten burdayken de cocukla ilgileri hiç olmazdı. Benim anne baba ayrı annem uzun yıllardır hayatımda yok. Özetle kimse yok.

Şu an lohusalık ve yeni bi bebeğe alışma sürecinden dolayı değişik hisler ve karışıksın. Ama annen var desteğin var hiç azımsama wcye gidemediğim günler oldu cocuk kucagımda diğeri bacagımda 2 kap bişey hazırlama calıstıgım zamanlar. Şimdi de birisi yeni yürüyor diğeri de aşırı ilgi beklediği bi dönemde ve hayatım = yorgunluk olarak geçiyor gün içi oyuncak kavgaları vs derken tükeniyorum ama hep kendime hatırlatıyorum yeni doğan dönemi lohusayken kendi kendime bakmam ve cocuklarıma da tek bakmam kadar zor olamaz diye geçecek inş sen de böyle telkin ver kendine her alışma süreci sancılı unutma

mrvmrtglc1

alpege7 benim de 28 aylık ve 20 günlük kızım var , eşimle tek bakıyoruz, hatta annem 5. Gün gitti kardeşimin de çocuğu olduğu için ki ben de öyle istedim.
Kendi düzenimi kur ak iki çocuklu hayata alışmak için. Yanlış anlamayın ama birileri çocuklarımıza baksın diye doğurmuyoruz, ben de kendi memleketimdeyim ne annelerden ne kayınvalidemlerden bç beklentiye girmiyorum, eşim 24 saat nöbete gidiyo 2 çocukla tek kalıp idare ediyorum. Zorlanıyorum ama kendi kendime de yetiyorum.
Kimseden bi beklentiye girmemek gerek . Siz de beklentiye girince ister istemez niye gelmiyorlar niye bakmıyorlar diye düşünebilirsiniz, en azından ilerde kimseye minnet etmezsiniz . En zor zamanlarda yanınızda olmayan insanlara ona göre davranırsınız ya da.

limonzeytinmom

alpege7 benım kızlarım 34 ve 7 aylıklar araları 26 ay. Biz eşimle sitedika arayı cok açmamayı babamla yasıyoruz 63 yaısnda.
Hastanede dogum zamanı ve lohusalık da 20 gün anneannem de kaldım sonra eve gectim. Babam ve eşim yemekleri yaptı yada onalr bebeğe baktı ben yemek yaptım falan 1 ay kadar. Ama 2 bebekten sonra o kadar psikolojim bozuldu ki anlatamam. Büyük kzııma yetemiyorum onu köreltiyotum. Küçük meme istiyor bakım istiyor ki gercekten ilk kızımla ilgilendiğim gibi küçükle ilgilenemedik hep söylerim bunu hala da öyle mesela. Cok bunaldım pişman oldum yapmasamıydım ben 2. Cocugu beceremedim VS diye gecelerce agladım sürekli bunalım halindeydim sürekli düşünüyordum sonra 3 ay oldu artık herşeyi yoluna koydum bişeyler oturdu düzenimi kurdum VS derken yavas yavas so düşüncelerden uzaklaştım. Ama ilk zmanalar gercekten zor ve deatege insan ihtiyaç duyuyor ki ben hala duyuyorum zzaman zaman.
Ay basında ayagım çatladı alçıya aldılar 17 gün falan ama allahııııım herkes perişan oldu. Kardeşim baktı saolsun o dönemde o bize geldi biz ona gititk ama yok kendi cocukalrımı kendim bakayım kimseye muhtac olmasınlar cok zor. Ben suan sadece sohbet muhabbet için birilerine ihtiyaç duyuyorum çok sıkılıyorum. Eşim gezdirir VS ama gün içi bütün gün çocuklarla olmak, sanki dünyadan kopmuşum hiç bişey den haberim yokmuş gibi hissettiriyor

Mnli

alpege7 bir kere görümce kardeş kayınvalide anne yakın arkadaş güvenmeyin bakacaklar diye şanslısınız yine anneniz destek oluyor geçen sene ben de aynı durumdaydım sizinle benim de annem bakmaz umrunda değil gittiğimizde 24 saat sonra söylenmeye başlıyor kayınvalidem sağolsun ben onların yaşadığı şehre taşındım oğlum haftada 3 yarım gün okula gitti o dönemlerde ben bebekle vakit geçirdim oğlum evdeyken bebeğe kayınvalidem ya da eşim destek oldu ben oğlumla vakit geçirdim tabi ki ikisiyle yalnız kaldığım zamanlar da oldu geçen 2 ay kayınvalidem yoktu mesela her yere ikisiyle gitmem her şeyi ikisiyle yapmam gerekti ama bebeğim 1 yaşında artık bazı şeyler kolaylaştı size tavsiye çocukları paylaşmanız şuan bebek pek bir şey anlamıyor ama 3 yaşındaki her şeyin farkında o yüzden onun bakımını daha çok siz bebeğinkini anneniz üstlenebilir kıskançlık olayını düşürüyor bu mesela benim oğlum 1 senedir kardeşini yeni kıskanmaya başladı çünkü artık o da anne baba diyor istediklerini söylüyor mesela oğlumla oynarken anne meme diyor kardeşi mecbur veriyorum artık oğlum da anlıyor ki kardeşim yüzünden oyunumuz bozuldu

alpege7

mrvmrtglc1 baksınlar diye elbet doğurmadım ama insan bi sıfatları var sonuçta çocukların onları da görmeye sevgisini hissetmeye ihtiyaçları var eğer ilgi gösterecek durumları varsa neden göstermesinler ki diyor insan sonuç olarak bakmaktan ziyade evlatlarımın yanında olmalarını istemek hakkım olduğunu düşünüyorum . Sadece büyüdüklerinde hiçbir zorluğu desteği sevgiyi göstermeden hazıra herkes gelir sever :)

alpege7

mrvmrtglc1 öyle haklısınız Şuan öyle davranıyorum zaten en zor zamanımda yanımda olmadıkları icin. Zaten ilk bebeğimde eşimin kardeşleri de ailesi de bizi ne aradı ne sordu görüşmüyorduk. Ben ilk çocuğum 1 buçuk yaşına gelince ayaklarına gittim eski kafalılar hatalıyız demezler. Onlara göre hep cevrelerindekiler sorunlu hatalı.
İlk çocuğumu da yalnız büyüttüm. Sonra görüşmeye başladık derken 2. Ye hamile olduğumu öğrendim ilk başta cok korktum bakamıcam diye cok ağladım cok üzüldüm vardiyali işim var bi de. Neyse eşimin kardeşleri cesaret verdi biraz da biz varız ablam hallederiz üzülme biz varız artık vs …
Sonra bebeğim oldu biri sevgili yaptı sokaktan gelmiyo diğeri de kendi aleminde eve kapattı kendini öyle takılıyor. Ne günlerdir ağladım üzüldüm
Ama Şuan 2. Bebeğim 30 günlük ve mümkünse yakınıma dahi yanaşmasınlar bu saatten sonra .

alpege7

Mnli mantıklı ama bebek de hep emiyor ıster ıstemez arıyor beni
Kucağıma alıyorum mecbur. İlk çocuğum okula daha gitmiyor keşke öyle bi şansım olsa gündüzleri okulda arkadaşları falan derken günü verimli geçerdi.
Ama bende dediğiniz gibi yapıyorum aslında
Sütümü sağıp anneme bırakıyoruz.
3 yaşındaki kızımla babası ben gezmeye gidiyoruz
Anca öyle sadece haftaici biraz fazla zorlanıyorum. Annemde olsa eli ayağına dolanıyor cok faydasını göremiyorum yorgun düşüyor haliyle

Ardenaden

alpege7 ayni durumdaym bnmde annem destekci oglum odlgnda 3 yasndaydi suan 3.5 oldu dgri 6 ve gttikce zorlaniyorm cunku kizm hircinlasti oglum distir alerjidir delirdi bilmiorm bunaldm iyice

Mnli

alpege7 anlıyorum sizi yaşadıklarınızı ben 3. Gün 3 günlük bebek ve sezeryanlı halimle çocuk parkındaydım tam geçen sene bu zamanlar oğlum da 3.5 yaşındaydı ne onu evde tutabiliyorum ne bebeğe bakabiliyorum baktım olmuyor taşındım ben de allah razı olsun yine dediğim gibi kayınvalidemden bak şuan bile ikisini de aldı kendi evine götürdü keşke herkese yardım edecek birileri olsa

sezer2022

alpege7 3 yaşında olanı haftada 1-2 gün gündüz bakım evlerine bırakabilirsiniz

alpege7

sezer2022 o işler öyle olmuyor kardeş :)

alpege7

sezer2022

sezer2022 pardon ama bizim buralarda gündüz bakım evine kreş deniyor sizin oralarda başka bir anlamı daha mı var :)

sezer2022

alpege7 neden ablam vermişti 🙄 basbaya oluyor

MotorcuAnne

alpege7 4 yaşında kızım var 3 aylıkta bebeğim bar. Yurt dışındayım. Tanıdığımız kimse yok, akraba komşu hiçbir şey yol. İnan ben daha çok zorlanıyorum. Doğumumdan beri tek başımayım. Eşim zaten çalışıyor akşamdan akşama..
sezaryen doğum yapmıştım üstelik. Beni görün halinize şükredin.

alpege7

MotorcuAnne canım yurtdışında yaşamak sizin tercihiniz ama:)
Ben bu şartlarda 12 saat vardiyalı çalıştığım için zorlandığımı ve eşimin ailesinin sıkıntılı olmasından içimi dökmüştüm. Her türlü zorluğa sukur her zaman. İnsanız ister istemez kadın olarak zorlandığımız alanlar farklı elbette kolaylıklar diliyorum

alpege7

sezer2022 öyle kolay değil kardeşi olur olmaz kreşe verip onu bir anda yalnızlaştıramam cunku herseyin farkında . Hala ara sıra bez takıyoruz birde Şuan en cok ilgiye ihtiyacı olan zaman içine kapanık bir çocuk olmasını istemem. Zorlanıyoruz evet ama ona bu haksızlığı yapamam. Her çocuk farklı

Winner

Sana tek tavsiyem, eş tarafından hiç beklentiye girme. Kafan rahat olsun. Sonra arkadan dedikodular bitmiyor asla. Kendi ailen senin yanındaysa çok şükür de. Eşine de bunları en tatlı şekilde anlat ki , sorun yaşamazsın. Bir şekilde büyüyüp gidiolar sabır diliyorum. Sağlıkla büyütün inşallah 😍

alpege7

Winner öyle haklısınız ki
Kayınvalidem zaten gelip bakayım demez
Görümcem 28 yaşında bekar ayaklar bi karış havada geziyo. Hamile olduğumu öğrendikten sonra bir kaç ay cok ağlamıştım cok üzüldüm yetemicem bakamucam kızım daha cok küçük diye. Ki kendisi bunlar üzerine hallederiz abla bakarız ederiz bende varım bilmem ne bi ton vaadler verdi bıraz olsun rahatlamstm yalnız değilim diye sımdi 40 gün oldu toplasan 1-2 gün yanımda oldu sonrası kayboldu.
Bir şey istenmiyo bir şey söylenmiyor sonra ben kızdığımda da depresyondasın galiba dedi nasıl gücüme gitti aksine hic de değilim gayet iyiyim sadece destek istemıstım büyük kızımla ilgilenmesini rica etmıstm bi ton destan gibi mesajlar gönderdi.
Güven yok dediğiniz gibi. Sımdi bekar zaten geziyo iş dışında. Sürekli yanında olmamı ıstemıyorsun diyip diyip bahanelerle geçirdi günlerini. Eşimde cok kızdı. Boşver dedim gerek yok uzak olsun naparsa yapsın. Elbet bu günlerimde geçecek kızım gibi bu bebeğimde büyüyecek. Ben toparlanıcam belki 1-2 sene daha zorlanıcam ama onun da bir şeyinde ben olmayacağım . Yapmayacağım .

sezer2022

alpege7 kreşe verip onu bir anda yalnızlaştıramam

Kreş demedim neyse fikirlere kapalıysanız, postu açma amacınızı da çözemedim kolay gelsin

sezer2022

alpege7 evet kreşe 5 gün sabahtan akşama kadar veriliyor,, ama gündüz bakım evi ilk yorumumdada belirttiğim gibi; haftada 1-2 gün hatta bi kaç saat oluyor

Sonraki Sayfa »