tamamm Valla eşimin ailesiyle yaşıyoruz. Hepside çok hevesli çocuğa günahlarını istemem ama ben destek istemiyorum. Ağlarken çocuğumu başkasına vermek sanki ona sadece mutluyken yanındayım demekle aynı şey gibi geliyo ne biliyim. Keyfi yerindeyken de ben oynatırken vermeye içim gitmiyo 🥹 Annemle de epey yakınım, bi ondan destek alırım bazen o da kendim konusunda. Ona da derim sen bana bakacaksın ben kendi yavruma. Herkes kendi çocuğuna kısacası. Ama insan kendisine bi tabak yemek veren, ya sen yoruldun şu işi de ben yapayım diyen birini arıyo bunuda destek sayarsak.. Yada en azından yaptıklarımızı veya yapmadıklarımızın eleştirilmemesini. Şahsen taze ve epey genç anne olarak, aile evinde el üstünde tutulan biri olarak yaşadığım en büyük desteksizlik empati olabilir 🥲