Enerjikmom
Ben bekarken günlük tutardım. 5 ajanda bitirdim. O gün şu bana şunu dedi, bu bana bunu yaptı. Şunun yüzünden şöyle oldu gibi şeyler yazıp bazen günlüğümde şahıslara belki hakaret edip kapanış yapardım. Tabi nasıl bir tavır takınmam gerektiğine dair düşüncelerimi de netleştirmiş olurdum.
Eh, bir yerden sonra günlüğüm olan biteni yazıp rahatlamanın yanında entelektüel görünebilmek için yeni kelimeler öğrenip onları not aldığım, beğendiğim cümleleri de kaydettiğim bir defter oluverdi.
Kardeşimin vefatından sonra kendi eşyalarımın bir kısmını ben de olur da ölürsem geride kalmasın diye çöpe attım. O sırada günlüklerimi son bir kez okuyup çöpe attım. İnsan çok kolay unutuyor geçmişi. Okuyunca bunlar olmuş muydu diye düşünüp hiç hatırlayamadığımı fark ettim.
Ardından kendi kendime bazı günler yazma ihtiyacı duyduğumda e-posta yazmaya başladım. Onu da kestim.
Şu an bitmiş bir yapılacak ve plan defterim var. Onu da gözden geçirdikten sonra, önemli notları kendime kaydettikten sonra sanırım çöpe atacağım.
Günlüğün her çeşidini kullanmak insanı rahatlatıyor bu kesin yalnız saklamaktan rahatsız oluyorum.