Sanırım aynı durumu yaşıyoruz bir buçuk yıl önce Doğumla tetiklendi. Yalnızlık psikolojisi ve olmayan şeyleri oluyormuş gibi düşünüp panikliyorum. Sürekli içimde bi vesvese, hep bi kuruntu. Hayattan tat alamıyorum varsa yoksa sadece evladım ve eşim. Onun dışında o kadar kötü ki her şey. Dışarı çıkamıyorum önceden asla böyle değildi. Dışarı cikar yürüyüşe çıkardım bi kahve alır dinlenirdim. Kuaförüme gider arkadaşlarımla görüşmek isterdim. Şimdi ise 0 asla.