Merhaba kızlar 2 hafta önce sezeryanla doğum yaptım ilk haftamızda bebekle bağ kuramadım çünkü eşim emzirmek dışında kucağıma bile vermiyordu. İlk Bi kaç gün tamam ama sonrasında kendimi iyi hissettiğimde üstünü değiştirmek istiyorum vermiyor altını değiştirmek istiyorum vermiyor bebekle ilgili ne yapsam müdahale ediyor. Bu yüzden kavga bile ettik kendini annesi sanmaya devam edeceksen al sen bak ben bakmıyorum noktasına kadar geldim bebekle ilişki kurmamı tamamen engelledi. Ama onun açıklaması ben dinleneyim diye ben yorulmayım diyeymiş. Eğer gerçekten öyle olsa herkes gibi bende bu duruma sevinirdim. Ama öyle değil çünkü bana yardımcı olmak istese yatak odamızda adım atacak yer yok çamaşırları annem yıkıyor kurutuyor sepetle odada yığılı duruyor eşimin umrunda değil. Bu hafta bebeğin gaz sancıları başladı kucak istemeye başladı eşim geceleri gözünü bile açmıyor 1 haftadır doğru düzgün uyumuyorum bebeğimiz anne sütümde mamada alıyor dün akşam ‘sabaha karşı 1 öğün mama ver gazını çıkarda ben 4 saat uyumuş olayım yoksa enerjim bitiyor’ dedim mamayı vermiş anında uyumuş 10 15 dk geçti Bi uyandım bebek kusuyor kendisi de uyuyor. Daha Bi kaç gün öncede mama sonrası kusma yaşamıştık acillik olduk bebek nefes alamadığı için gazını çıkarmadan yatırınca böyle olduğunu da biliyor. İşin gerçekten sorumluluk alma kısmında yok ama işin şov kısmında var. Bebek iki kere yıkandı daha birinde bile elimi değemedim annemle ikisi yıkadılar ne bana kurulatıyor ne üstünü giydirtiyor. Oyuncakla oynar gibi oynamak istiyor bebekle ve açıklaması da bana yardımcı olmak ama ben perişan durumdayım. Lohusalıktan mı bu kadar doldum abartıyor muyum bilmiyorum çok üzgünüm ☹️