Arkadaşlar merhaba kızım 2 yaşında 3 ay sonra işe başlayacağım normalde annemle ilgili çok travmam var başından beri hep bakıcı bulurum diyodum ama zaman yaklaştıkca stres oldum ve tanımadığım birine nasıl bırakırım dusuncesine kapıldım bi yandan allah denk getirir diyorum sabah gelecek akşam gidecek en azından akşam kapımı çeker otururm haftasonu bu arada memurum uzatamıyorum tum arkadaşlarım da ya bakıcı ya anneleri tek gelip bakıyor bi yandan da annem gelirim dedi başlarda simdi babanı bırakıp gelemem o da gelir diyor ama acık konusmak gerekırse babam cok değişti sürekli vaaz nasihatler karışma vs. Bırde diyor bana yardım eder ama gelgelelm edebılecek bi adam da degıl orda tek başına kalmasını da gonlum razı degıl eşim de bişey demiyo ama uzun vadede sonucta bi yanım el yani eşim rahatsız olabilir çocuk için dayanırız biseylere onlarda evini kapatıp gelecek sonuçta annem bakarsa ıcım daha rahat olur gibi ev tutarız ordan dedi de laf yani evimizin cevresınde uygun esyalı ev yok uzak tutmasının da bi anlamı yok, yaşlı ınsanlar kıyamıyorum cok da iyi anlaşamıyorum ama kızım hareketli nazını kahrını ceker en azından yemese yedirir uyumasa uyumadı napayım demez diye de düşünüyorum en az 1-2 yıl surecek bı surec, bu arada biz ailelerle cok yuz goz olunmaması gerektıgını zamanla ogrendık fakat cocuk butun dengelerı bozuyor haliyle, kreş için de erken olacak henüz annemin tek gelecek olmasına okeydik o bile dusunduruyordu smdı babanıda getiririm demesiyle butun denge bozuldu, normalde anneme sadece kızıma bak bsey istemem beklemem dedim o da her geldıgınde derdi yani babanla gelınce rahat edemıyorum o gece tv izliyor benı uyutmuyor erken yatıp kalkamıyorum diye sonuçta evde 3 yerine 4 olacağız başımın ustunde yeri var elbette ama uzun bi süre cunku ne yapacağım bilemiyorum