Minem23 Psikolojik olarak çok çok iyi hazırlanmalısınız bu sürece ben öyle yaptım. İnsanlar bu kısmı çok kaçırıyor. Yputıbeda tüp mide olanların videolarını izledim, tüp mide olan insanlarla konuştum tüm süreçleri zorlukları iyilikleri kötülükleri dinledim. Riskleri ve olabilecek her şeyi iyice belledim ki ileride karşıma çıkınca buhran yaşamayayım. Çünkü insanlar bilmiyordum diyor genelde. Hastane sürecini soruyorsanız sezaryen olmuşsanız o daha zor bir ameliyat, tüp mide daha kolay. Benim aşırı bulantım oldu iki gün yani ilaçlar vb kesmedi ama aynı serviste yattıklarımın da aşırı sırt ağrısı oldu ben hiçbir şey hissetmedim. Ağrı da regl ağrısı kadar hissettim sadece. İki günün sonunda tamamen ayaktaydım. 4. Gün çocuğuma bakıyordum 5. Gün evimi komple eğile kalka temizledim. Biraz acı eşiğinize de bağlı açıkçası beni ağrı sızı kısmı değil de ölürsem korkusu çok korkuttu. Sıvı döneminde aşırı halsizlik yaşıyorsunuz ve ilk 1 ay halsizlik ciddi oluyor. Çünkü doğru düzgün beslenemiyorsunuz. Bu geçici bir süreç. Böyle teskin ettim kendimi hep. Sonrasında tabi pişmanlık oluyor niye yaptım falan diyorsunuz hayatınız bitmiş bir daha hiç yemek yiyemeyecek ve mutlu olamayacak gibi hissediyorsunuz ama bu da geçici bir süreç bunu da bildiğim için geçecek diye telkin verdim kendime. Herkes sonuçları aldıkça mide rahatladıkça iyi olduğundan bahsetmişti çünkü. Mideniz artık bebek kadar olacak ilk başlarda ne yeseniz hemen hemen kusacaksınız ( ek gıdaya yeni geçmiş bebek gibi düşünün) zamanla kendinize dokunan yiyecekleri ve dokunmayan yiyecekleri keşfedeceksiniz ve kilo verdikçe herkes ne kadar güzel olmuşsun dedikçe, eski kıyafetlerin içine girdikçe, istediğiniz her şeyi giyebildikçe mutlu olacaksınız ve iyi ki diyeceksiniz. Ben şu an her şeyi yiyorum ama çok az. İkinci bir şans gibi düşünün bunu… az yemek için yavaş yemek için. Unutmayın her istediğinizi yerseniz her isteğinizi giyemezsiniz ve doktorumun mottosu “her şey kolay olmadan önce zordur.”