Kızım doğduğunda 40 gün kadar annemlerin yanındaydim. Kızım gündüzleri asla uyuyan bebek değildi. Sarılık ve şeker sorunumuz vardı. En fazla 3 saatte bir uyandırıp emziriyordum. ksranlıkta süt hormonu daha çok salgılanıyor demişti doktorumuz gece uykusundan uyanıp emzirip geri yatınca göğüslerimin dolduğunu hissederdim. Kızımla biz yatınca çıt çıkmazdı evde. Tv falan kapanırdı. Şimdi düşünüyorum aslında ne kadar da özenli davranmışlar. Kardeşim uzmanlık sınavına hazırlanıyordu o bile videolarını sessiz sessiz izlerdi zaten diyorum ya karanlıkta uyusa bile gün ışığını görünce gözlerini açardı kızım. Güne 5te başlardık kızımla. Bütün gün de gözleri fal taşı gibi açık olurdu. Zaten Erken başlıyoruz güne bari uyuyabildikleri kadar uyusunlar diye sessizlik olurdu 8den sonra. Huzurlu sessiz sakin bir ortam vardı. Şimdi doğumuma 3 haftadan biraz az var. Evim daha küçük bir de bu sefer gelen gidenim olacak. Sizce annemlerin yanındaki düzenim fazla mıydı? 40 gün sessizlik, dinginlik içinde sadece süt ve emzirme odaklı yaşadım. Acaba aynı düzeni kurabilir miyim tekrar? Gereksiz bir düzen mi size göre?