aybarssena 9ay oldu hala alışamadım. Mama yedirirken gözlerim hep disarilara dalar gider eski günlerimi gezip tozmalarimi düşünürüm, suan dışarıda insanlar özgürce geziyor havanın tadını çıkarıyor bense evde hapis gibiyim çocuğun uyku saati, yemek saati , aksam yemegi pisir, temizlik ..tipki kısır dongude gibi. Süslensem nolur evin içindeyim ha birazdan cocugu sallarken ter icinde kalacağım saçlarımı toplayacağım o halde ne gerek var suse ..işte böyle yani ,bunlari yaşayacağımı bilsem erteleyebildigim kadar ertleerdim cocuk işini. Sanırım bu sorumluluk bana ağır geldi.